Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

ΣΑΒΒΑΤΟ ΗΧΟΣ ΠΛ. Δ΄.



ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΗΧΟΣ ΠΛ Δ΄ 
Στιχηρ Μαρτυρικ χος πλ. δ'
Μρτυρες Κυρου, πντα τπον γιζετε, κα πσαν νσον θεραπεετε, κα νν πρεσβεσατε, υσθναι τν παγδων το χθρο, τς ψυχς μν δεμεθα.
Ο Μρτυρς σου Κριε, πιλαθμενοι τν ν τ βίῳ, καταφρονσαντες κα τν βασνων, δι τν μλλουσαν ζων, τατης κληρονμοι νεδεχθησαν· θεν κα γγλοις συναγλλονται. Ατν τας κεσαις, δρησαι τ λα σου τ μγα λεος.
Ε τις ρετ, κα ε τις παινος, πρπει τος γοις· ξφεσι γρ κλιναν τος αχνας, δι σ τν κλναντα ορανος κα καταβντα, ξχεαν τ αμα ατν, δι σ τν κενσαντα αυτν, κα μορφν δολου λαβντα, ταπεινθησαν ως θαντου, τν πτωχεαν σου μιμομενοι. ν τας εχας, κατ τ πλθος τν οκτιρμν σου, Θες λησον μς.
Στιχηρὰ Προσόμοια Κατανυκτικὰ
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος
Δένδρῳ ἀκάρπῳ ὡμοίωμαι, σχῆμα ὡς φύλλα κενά, περικείμενος ἅγιον, καὶ πτοοῦμαι Δέσποτα, μὴ ἐκκόψας ἐκπέμψῃς με, εἰς πῦρ τὸ ἄσβεστον καὶ αἰώνιον· ἀλλὰ παράσχου, ἐπιστροφῆς μοι καιρόν, ὅπως ἐνέγκω σοι, ἐναρέτων πράξεων, καρπὸν καλόν, καὶ ἀξιωθήσωμαι τῆς βασιλείας σου.
Κύριε, εὔσπλαγχνε Κύριε, τὸν σὸν οἰκέτην ἐμέ, τὸν πολλὰ παροργίζοντα, τὴν σὴν ἀγαθότητα, καθ' ἑκάστην φιλάνθρωπε, μὴ ἀπορρίψῃς τοῦ σοῦ προσώπου Χριστέ, μηδὲ παιδεύσῃς, τῇ σῇ δικαίᾳ ὀργῇ, ἥμαρτον, ἥμαρτον, ὡς οὐδείς σοι ἕτερος, ὁμολογῶ, οἴκτειρον καὶ σῶσόν με, τῆς σῆς Μητρὸς προσευχαῖς.
ταν καθίσῃς ἐν δόξῃ σου, ὡς Βασιλεὺς τοῦ παντός, ἐπὶ θρόνου τῆς κρίσεως, παρεστώτων φόβῳ σοι, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων σου, καὶ παραστῇ σοι, ἡ φύσις ἅπασα, κριθησομένη, ἡ τῶν ἀνθρώπων Χριστέ, τότε δεήσεσι, τῆς Μητρός σου Κύριε, ἀπὸ πασῶν, ῥῦσαι τῶν κολάσεων, τοὺς κοιμηθέντας πιστῶς.
Δόξα... Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
Βασιλεὺς τῶν οὐρανῶν, διὰ φιλανθρωπίαν, ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη, καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη· ἐκ Παρθένου γὰρ ἁγνῆς, σάρκα προσλαβόμενος, καὶ ἐκ ταύτης προελθών, μετὰ τῆς προσλήψεως, εἷς ἐστιν Υἱός, διπλοῦς τὴν φύσιν, ἀλλ' οὐ τὴν ὑπόστασιν· διὸ τέλειον αὐτὸν Θεόν, καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἀληθῶς κηρύττοντες, ὁμολογοῦμεν Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὃν ἱκέτευε, Μῆτερ ἀνύμφευτε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. 
Ἀπόστιχα Μαρτυρικὸν
Μάρτυρες Κυρίου, πάντα τόπον ἁγιάζετε, καὶ πᾶσαν νόσον θεραπεύετε, καὶ νῦν πρεσβεύσατε, ῥυσθῆναι ἐκ τῶν παγίδων τοῦ ἐχθροῦ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν δεόμεθα.
Νεκρώσιμα
Θρηνῷ καὶ ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον, καὶ ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην, τὴν κατ' εἰκόνα Θεοῦ, πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα, ἄμορφον, ἄδοξον, μὴ ἔχουσαν εἶδος, ὢ τοῦ θαύματος! τί τὸ περὶ ἡμᾶς, τοῦτο γέγονε μυστήριον, πῶς παρεδόθημεν τῇ φθορᾷ; πῶς συνεζεύχθημεν τῷ θανάτῳ; ὄντως Θεοῦ προστάξει, ὡς γέγραπται, τοῦ παρέχοντος τοῖς μεταστᾶσι τὴν ἀνάπαυσιν.
θάνατός σου Κύριε, ἀθανασίας γέγονε πρόξενος· εἰ μὴ γὰρ ἐν μνήματι κατετέθης, οὐκ ἂν ὁ Παράδεισος ἠνέῳκτο· διὸ τοὺς μεταστάντας ἀνάπαυσον, ὡς Φιλάνθρωπος.
Δόξα... Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
γνὴ Παρθένε, τοῦ Λόγου πύλη, τοῦ Θεοῦ ἡμῶν Μήτηρ, ἱκέτευε σωθῆναι ἡμᾶς.
Μετὰ τὴν α' Στιχολογίαν
Καθίσματα Μαρτυρικὰ
Ἦχος πλ. δ'
Φωστῆρες νοεροί, ἀνεδείχθητε ἅγιοι Μάρτυρες· τὴν γὰρ ἀχλὺν τῆς πλάνης, κατηργήσατε διὰ τῆς πίστεως, τὰς ψυχικὰς ὑμῶν λαμπάδας ἐφαιδρύνατε, καὶ τῷ Νυμφίῳ μετὰ δόξης συνεισήλθετε, εἰς τὸν οὐράνιον νυμφῶνα, καὶ νῦν ἱκετεύσατε, σωθῆναι δεόμεθα τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς
Δι' ἐγκρατείας τῶν παθῶν, τὰς πυριφλέκτους, ἀπονεκρώσαντες ὁρμὰς καὶ τὰς κινήσεις, τοῦ Χριστοῦ οἱ Μάρτυρες, ἔλαβον τὴν χάριν, τὰς νόσους ἀποδιώκειν τῶν ἀσθενῶν, καὶ ζῶντες καὶ μετὰ τέλος θαυματουργεῖν, ὄντως θαῦμα παράδοξον! ὅτι ὀστέα γυμνά, ἐκβλύζουσιν ἰάματα. Δόξα τῷ μόνῳ Θεῷ ἡμῶν.
Δόξα... Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
δι' ἡμᾶς γεννηθεὶς ἐκ Παρθένου, καὶ σταύρωσιν ὑπομείνας Ἀγαθέ, ὁ θανάτῳ τὸν θάνατον σκυλεύσας, καὶ ἔγερσιν δείξας ὡς Θεός, μὴ παρίδῃς οὓς ἔπλασας τῇ χειρὶ σου, δεῖξον τὴν φιλανθρωπίαν σου ἐλεῆμον, δέξαι τὴν τεκοῦσάν σε Θεοτόκον, πρεσβεύουσαν ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ σῶσον Σωτὴρ ἡμῶν, λαὸν ἀπεγνωσμένον.
Ἔτερα, μετὰ τὸν Ἄμωμον
Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς
Προφῆται, Μάρτυρες Χριστοῦ, καὶ Ἱεράρχαι, οἱ τὸν ἀγῶνα τὸν καλόν, εὐσεβοφρόνως, νομίμως τελέσαντες, καὶ ἀπειληφότες, στεφάνους ἀμαραντίνους παρὰ Θεοῦ, ἀπαύστως ἐκδυσωπεῖτε ὑπὲρ ἡμῶν, τὴν αὐτοῦ ἀγαθότητα, ὅπως δωρήσηται ἡμῖν, πταισμάτων τὴν συγχώρησιν, ὡς Θεὸς εὐδιάλλακτος.
Ἕτερα, Νεκρώσιμα, ὅμοια
Τοὺς μεταστάντας εὐσεβῶς, ἐκ τῶν προσκαίρων, ἐν ταῖς σκηναῖς τῶν ἐκλεκτῶν, μετὰ Δικαίων, συναρίθμησον Δέσποτα, τούτους ἀναπαύων, ἐν τόποις ἑορταζόντων, καὶ ἐν τρυφῇ, ἀλήκτῳ τοῦ Παραδείσου, ὡς ἀγαθός, τὰ ἑκούσια πταίσματα, καὶ τὰ ἀκούσια αὐτῶν, δι' ἄκραν ἀγαθότητα, συγχωρήσας φιλάνθρωπε.
βάθει σοφίας φιλανθρώπως, πάντα οἰκονομῶν, καὶ τὸ συμφέρον πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τὰς ψυχὰς τῶν δούλων σου· ἐν σοὶ γὰρ τὴν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ Ποιητῇ καὶ πλάστῃ καὶ Θεῷ ἡμῶν.
Δόξα... Καὶ νῦν... Θεοτοκίον
Σὲ καὶ τεῖχος καὶ λιμένα ἔχομεν, καὶ πρέσβυν εὐπρόσδεκτον, πρὸς ὃν ἔτεκες Θεόν, Θεοτόκε ἀνύμφευτε, τῶν πιστῶν ἡ σωτηρία.
Κανὼν εἰς πάντας τοὺς Ἁγίους, οὗ ἡ Ἀκροστιχὶς
Τῆς Ὀκταήχου τῆς νέας θεῖον τέλος. Πόνοι δὲ Ἰωσὴφ 
Ὠδὴ α'. Ἦχος πλ. δ'
Ὁ Εἱρμὸς
σωμεν τῷ Κυρίῳ, τῷ διαγαγόντι τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, ὅτι μόνος ἐνδόξως δεδόξασται.
Τίμιοι μαργαρῖται, ὤφθητε τὸν στέφανον φαιδρύνοντες, τῆς σεπτῆς Ἐκκλησίας, Ἀθλοφόροι Χριστοῦ γενναιότατοι.
στραψαν τῶν δογμάτων, καὶ τῶν ἀρετῶν θείαις λαμπρότησιν, οἱ σοφοὶ Ἱεράρχαι, καὶ πιστῶν τὰς καρδίας ἐφώτισαν.
Σὲ τὸν ἐν τοῖς Προφήταις, καὶ ἐν τοῖς Ὁσίοις θαυμαζόμενον, ἱκετεύομεν Λόγε, ταῖς αὐτῶν ἡμᾶς σῶσον δεήσεσιν.
Νεκρώσιμον
ταν κρίσιν δικαίαν, ἔλθῃς τοῦ ποιῆσαι δικαιότατε, ἀκατακρίτους Λόγε, τοὺς πρὸς σὲ μεταστάντας ἀπέργασαι.
Θεοτοκίον
Κύριον τετοκυῖαν, γυναικῶν χορός σε ἐπιστάμενος, σοῦ ὀπίσω Παρθένε, ἐναθλήσας αὐτῷ προσενήνεκται.
Ἕτερος εἰς Κοιμηθέντας, οὗ ἡ Ἀκροστιχὶς
Θνῄσκουσι πιστοῖς, ὄγδοον πλέκω μέλος
Ὁ Εἱρμὸς
γρὰν διοδεύσας ὡσεὶ ξηράν, καὶ τὴν Αἰγυπτίαν, μοχθηρίαν διαφυγών, ὁ Ἰσραηλίτης ἀνεβόα, τῷ Λυτρωτῇ καὶ Θεῷ ἡμῶν ᾄσωμεν.
Θανάτῳ τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ, καὶ πάθεσι πάθος, μιμησάμενοι τὸ σεπτόν, οἱ Μάρτυρες πάντες τῆς ἐνθέου, καὶ μακαρίας ζωῆς ἔτυχον.
Νεότητος πταίσματα παρορῶν, καὶ τὰς ἁμαρτίας, ὑπερβαίνων Χριστὲ Σωτήρ, τῶν προκοιμηθέντων οἰκετῶν σου, τοῖς ἐκλεκτοῖς σου συναρίθμησον.
ς ἔτυχον δόξης τε καὶ χαρᾶς, οἱ τὴν μακαρίαν, κεκτημένοι διαγωγήν, μετάδος πλουσίως τοῖς σοῖς δούλοις, οὓς προσελάβου Πολυέλεε.
Θεοτοκίον
Συνέλαβες Λόγον τὸν τοῦ Πατρός, σαρκὶ ἑνωθέντα, καθ' ὑπόστασιν τῇ ἐκ σοῦ, πανάμωμε Κόρη, καὶ τὸν ᾅδην, θείᾳ δυνάμει καταργήσαντα.
Ὠδὴ γ'
Ὁ Εἱρμὸς
στερεώσας Λόγῳ τοὺς οὐρανούς, καὶ τὴν γῆν ἐπὶ ὑδάτων ἑδράσας πολλῶν, στερέωσόν με πρὸς ὕμνον, τῆς δοξολογίας σου Κύριε.
Τὰς μυσαρὰς θυσίας οἱ Ἀθληταί, στερροτάτῃ γνώμῃ, ἀποσεισάμενοι, θυσίᾳ καθαρωτάτῃ, Λόγῳ τῷ τυθέντι γεγόνασιν.
νανεοντες λγοις ερουργος, τος παλαιωθντας, παντοοις παθμασι, τοῦ ἀναπλσαντος κσμον, θεοι Μαθηταὶ ἀπεφνθητε.
τος Προφταις πρτερον προφανς, δεδομνη χρις, τοΠαναγου Πνεματος, τος σκητς π' ἐσχτων, θεων χαρισμτων νπλησε.
Νεκρσιμον
Χορος γοις με σνταξον Θες, τος πιστς τοβου, μεταχωρσαντας, καΠαραδεσου πολτας, ποησον δι' ἄφατον λεος.
Θεοτοκον
μηδαμοχωρομενος ησος, ἀστενοχωρτως, τν σν κατκησεν, ἡγιασμνην γαστρα, ἄχραντε Παρθνε, καΚριος.
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
Ορανας ψδος ροφουργΚριε, κατς κκλησας δομτορ, σύ με στερωσον, ἐν τῇ ἀγπτσῇ, τν φετν ἡ ἀκρτης, τν πιστν τστριγμα, μνε φιλνθρωπε.
Καθαρθντες τς πλαι, προγονικς πτσεως, διτοΒαπτσματος κατς ναγεννσεως, ῥεθροις αμτων τε, τος αυτν αντισθντες, τΧριστΜακριοι, συμβασιλεετε.
νεκρς κουσως, κατατεθες μνματι, κατος κατοικοντας ν τφοις νακαλομενος, Στερ εδκησον, ος ξ μν προσελβου, ἐν σκηνας Δικαων σου, τοτους αλζεσθαι.
πτς εσπλαγχνας, τς θεϊκς Δσποτα, κατς συμφυς νοουμνης σου γαθτητος, παρακαλομενος, ἁμαρτημτων τν λσιν, παρασχν τος δολοις σου, Στερ νπαυσον.
Θεοτοκον
Σαρκωθες κ γαστρς σου, καγεγονς νθρωπος, ὁ διαφερντως πρχων, μνος φιλνθρωπος, σζει τν νθρωπον, ἐκ τν πυλν τοθαντου, Θεομτορ χραντε, μνη πανμνητε.
δδ'
Ὁ Εἱρμὸς
Εσακκοα Κριε, τς οκονομας, σου τμυστριον, κατενησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδξασσου, τν Θετητα.
πελθντες τστδιον, ττς μαρτυρας, ζοντι πνεματι, Ἀθληταθεομακριστοι, τν λδη πλνην, κατεφλξατε.
Τος σους σου Κριε, κατος ερρχας, λαμπρς δξασας, τοτων θεαις παρακλσεσι, κοινωνόν με δξης, τς σς ποησον.
τοθεου ππνοια, Πνεματος Προφτας, καταλαμπρνασα, Γυναιξν σχν δεδρηται, τοῦ ἐχθροῦ ὀλσαι τφρυγματα.
Νεκρσιμον
Συγχορεειν ξωσον, πσι τος γοις, ος περ μετστησας, ὑπεργαθε οκτας σου, ἐν σκηνας γων, δυσωπομενος.
Θεοτοκον
Νμου θεου τν προχον, φσεως νομμων, ἄνευθεν ττοκας, ἀναπλττοντα Πανμωμε, τν βροτν τν φσιν, ὀλισθσασαν.
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
Σμου σχς, Κριε, σμου καδναμις, σΘες μου, σμου γαλλαμα, ὁ Πατρικος κλπους μλιπών, κατν μετραν, πτωχεαν πισκεψμενος· δισν τΠροφτῃ, Ἀββακούμ σοι κραυγζω· τδυνμει σου δξα Φιλνθρωπε.
να τν σν, Δσποτα δξαν θεσωνται, κατς αγλης, σοτς φωτοδτιδος, ἐν ορανος τχωσι φαιδρς, ἅπασαν βασνων, περαν θλοντες πνεγκαν, οΜρτυρες οθεοι, σοΧριστμελδοντες· τδυνμει σου δξα Φιλνθρωπε.
Πολλαμοναί, παρσοΣτερ πεφκασι, κατ' ἀξαν, πσι μεριζμεναι, καττμτρον τς ρετς· τατης ον Οκτρμον, πληρσαι τοτους ξωσον, τος πστει μεταστντας, εσεβς σοι βοντας· τδυνμει σου δξα φιλνθρωπε.
σος μν, ἄνθρωπος φθης θνατε, πσιν σον, θνατον πμεινας, κατς ζως δειξας δος, ἧς τος μεταστντας, ἀξωσον ς φιλνθρωπος, συγχρησιν πταισμτων, ὡς Δεσπτης παρχων, καφωτς μετουσαν δωρομενος.
Θεοτοκον
Στν πιστν, καχημα πλεις νμφευτε, σπροσττις, σκακαταφγιον, Χριστιανν, τεχος καλιμν· πρς γρ τν Υἱόν σου, ἐντεξεις φρεις Πανμωμε, κασζεις κ κινδνων, τος ν πστει καπθῳ, Θεοτκον γνήν σε γινσκοντας.
δε'
Ὁ Εἱρμὸς
Φτισον μς, τος προστγμασσου Κριε, κατβραχονσου τῷ ὑψηλῷ, τν σν ερνην, παρσχου μν Φιλνθρωπε.
φερον πληγς, τς σαρκς οθεοι Μρτυρες, καδιτοτο τς πληγς μν, ἀεὶ ἰῶνται, τραυματζοντες τος δαμονας.
γιοι Θεοῦ, Ἱερρχαι κετεσατε, μετπντων τν σων Χριστν, ἁμαρτημτων, δωρηθναι μν φεσιν.
Σρκα ακισμος, καὶ ἀσκσει δαπανσασαι, γυναικν αἱ Ὅσιαι, καΜρτυρες, τν ν λπσιν, ἀγαθν κατηξιθησαν.
Νεκρσιμον
Θνατον λών τθαντσου θνατε, τος θανντας π' ἐλπδι ζως, πιστος σου δολους, ὡς φιλνθρωπος νπαυσον.
Θεοτοκον
παυσας γνή, προπατρων τκατκριμα, τν τος πντας δικαισαντα, σαρκΧριστν τεκοσα, Ἰησον τν μνον Κριον
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
να τί με πσω, ἀπτοπροσπου σου, τφς τὸ ἄδυτον, καὶ ἐκλυψμε, τὸ ἀλλτριον σκτος τν δελαιον· λλ' ἐπστρεψν με, καί, πρς τφς τν ντολν σου, τς δος μου κατεθυνον δομαι.
Τς φρστου σου δξης, κατς πρ λγον, σομακαριτητος, ἐν σκηνας γων, ἔνθα χος τερπνς ορτζοντος, τος μεταθεμνους, πρς παθζων οκτερας, καταξωσον μνε φιλνθρωπε.
που τξεις γγλων, ὅπου τν Δικαων, οδμοι γλλονται, Ἀβραμ ν κλποις, κατασκνωσον Στερ τος δολους σου, κασν παρρησίᾳ, τφοβερκαθείῳ θρνῳ, παρεστναι εδκησον Εσπλαγχνε.
λασμς μν φθης, καδικαιοσνη τε, καὶ ἀπολτρωσις, κατμλωπσου, τς μν σθενεας ἰάτρευσας· ατς ον Οκτρμον, ὡς γαθς τος μεταστντας, ἐν τρυφΠαραδεσου κατταξον.
Θεοτοκον
Συμπαθς λεμον, ττς νθρωπτητος, μτρον νλαβες, ὁ τς θεας δξης, ὑπερττοις μπρπων ψμασιν, ἐκ Παρθνου μτρας, σρκα λαβν μψυχωμνην, λογικν, δι' ἧς θνατον λεσας.
δς'
Ὁ Εἱρμὸς
λσθητμοι Σωτρ· πολλαγρ αἱ ἀνομαι μου, καὶ ἐκ βυθοτν κακν, ἀνγαγε δομαι· πρς σγρ βησα, καὶ ἐπκουσν μου, ὁ Θες τς σωτηρας μου.
χρσιν μν σεπτος, ψυχν ἰᾶσθε νοσματα, κασηπεδνας εί, σωμτων ξαρετε, κατατραυματζοντες, πονηρν δαιμνων, τν πληθν, ἅγιοι Μρτυρες.
τν σων χορς, Ἱεραρχν τε σλλογος, καΓυναικν ερν, ὁ θεος κατλογος, στερρς ναθλσαντες, ἐν πουρανοις, ἀπολασεις κληρσαντο.
Νεκρσαντες σκηταί, τν σρκα ζως τχετε, ποιμναντες δκαλς, Κυρου τπομνιον, Ἱερρχαι πνσοφοι, ἀθαντου δξης, μεττλος ξιθητε.
Νεκρσιμον
Τν ζντων Λγε ζωή, κατν θανντων νπαυσις, ὑπρχων τος ξ μν, τθείῳ σου νεματι, μεταστντας δολους σου, Ἀβραμ ν κλποις, τοθερποντς σου σκνωσον.
Θεοτοκον
σκνωσεν πσοί, Πατρς γντὸ ἀπαγασμα, κατας ἀΰλοις αγας, ατοτς Θετητος, τσκτος διλυσε, τς πολυθεας, κατν κσμον κατεφτισεν.
Κανν ες Κοιμηθντας
Ερμς ατς
ΟΜρτυρς σου Σωτρ, πολλς βασνους πμειναν, τπθσου τς ψυχς, τρωθντες οἱ Ἅγιοι, τς σς ρεγμενοι, ἀϊδου δξης, καγλυκεας σου μεθξεως.
Γαστρα τοδυσμενος, θαντου Στερ διρρηξας, καπντας τος ν ατῇ, δεσμτας νστησας, ζων χαρισμενος, ἧς τος μεταστντας, Εεργτα καταξωσον.
Δακρων καστεναγμν, τν ν τῷ ᾅδτος δολους σου, ἀπλλαξον γαθ· ς μνος γρ εσπλαγχνος, ἀφελες πν δκρυον, ἐκ παντς προσπου, τν πιστς θεολογοντων σε.
Θεοτοκον
φσει Δημιουργς, δημιουργεται ν μτρσου, ὁ πλρης καθΘες, κενοται Πανμωμε, ὁ μνος θνατος, τν πρ τς πντων, σωτηρας θνσκει θνατον.
δζ'
Ὁ Εἱρμὸς
Παδες θεοσεβες ν Βαβυλνι, εκνι χρυσοπροσεκνησαν, ἀλλ' ἐν μσκαμνου, πυρς δροσιζμενοι, τν δν νμελπον λγοντες· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
Λσαντες τν φραγμν τς δυσσεβεας, δεσμος ερος μν Πανεφημοι, τν μν γκλημτων, φορτα σκορπσατε, καβοντας Μρτυρες σσατε· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
μβρτν ερν αμτων, αρσεων πρ ναπεσβσατε, καφλογὶ Ἱερρχαι, σοφοκατεφλξατε, ἀσεβεας πλνης ζιζνια, κατν πιστν τς ψυχς κατεφωτσατε.
Σρκα οἱ Ἀσκηταδι' ἐγκρατεας, νεκρσαντες, ζσι μετθνατον. Προφητν τε Δικαων χορς, κακατλογος, Γυναικν θλσας, δεδξασται. Ατν πρεσβεαις Χριστέ, κινδνων ῥῦσαι μς.
Νεκρσιμον
Πντων τν π' ἐλπδι κοιμηθντων, ζως τς ψυχς Χριστέ, ἀνπαυσον, παρορν τὰ ἐν βίῳ, ατν πλημμελματα, διτν πολλν εσπλαγχναν σου, εσπλαγχνε μνε Σωτρ, ὁ τν Πατρων Θες.
Θεοτοκον
λη ς καθαρκαθυπεδξω, ἐν μτρτν Λγον σωματομενον· ατν γον κδυσπει, καθραι πταισμτων με, καψυχς κασματος Πναγνε, τν πσοκαθαρπστει προστρχοντα
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
Παδες βραων ν καμνῳ, κατεπτησαν τν φλγα θαρσαλως, καες δρσον τπρ, μετβαλον βοντες· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες ες τος αἰῶνας.
λος πθος τν Μαρτρων, ἀνατταται πρς μνον τν Δεσπτην, δι' ἀγπης ατῷ, ἑνομενος καμλπων· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες ες τος αἰῶνας.
Νμοις τος πστει μεταστσι, τν φαιδρτητα τς θεας Βασιλεας, ἀφθαρσας στολν, δωρομενος βοσιν· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες ες τος αἰῶνας.
Πλσον χαρς καεφροσνης, ος μετστησας οκτας σου Οκτρμον, ἀξισας ατος, κραυγζειν σοι καμλπειν· Ελογητς εΚριε, ὁ Θες ες τος αἰῶνας.
Θεοτοκον
Λων τς Εας τν κατραν, τν πανμωμον κατκησας Παρθνον, ελογας πηγν, βλυστνων τος βοσιν· Ελογημνος Πναγνε, ὁ καρπς τς σς κοιλας.
δη'
Ὁ Εἱρμὸς
Οθεορρμονες Παδες ν τκαμνῳ, σν τπυρκατν πλνην, καταπατοντες πψαλλον· Ελογετε τὰ ἔργα, Κυρου τν Κριον.
Ναος εδλων καθελετε θλοντες, καὶ ἑαυτος τς Τριδος, θεους ναος, ἐδομσασθε, Ἀθλοφροι Κυρου, Ἀγγλων συνμιλοι.
Οἱ Ἱερες σου Χριστδικαιοσνην, ἐνδεδυμνοι σοις, τος π' αἰῶνος νν συναγλλονται, σοτκλλος ρντες, τθεον τραντερον.
ερωττων πρεσβεαις Προφητν σου, καΓυναικν οιδμων, τν π' αἰῶνος Δικαων τε, τὰ ἐλη σου Λγε, τκσμσου δρησαι.
Νεκρσιμον
Δικαιοκρτα νκα μλλεις κρναι, ος ξ μν προσελβου, ἀκατακρτους συντρησον, παραβλψας ττοτων, ἐγκλματα Δσποτα.
Θεοτοκον
πιφανεσα Παρθνε, τς ψυχς μου, τσκοτειντατα νφη, τφωτισμσου πλασον, ἡ τς δικαιοσνης, τεκοσα τν λιον.
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
Μουσικν ργνων συμφωνοντων, καλαν περων προσκυνοντων, εκνι τῇ ἐν Δεηρᾷ, τρες Παδες μπεισθντες, τν Κριον νμνουν, καὶ ἐδοξολγουν, ες πντας τος αἰῶνας.
πιγεους θλους διελθντες, ορανους λαβον στεφνους, οΜρτυρες οἱ ἀληθες, βοντς σοι παστως· Τν Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.
Καταβς ν λκκκατωττῳ, τος ν τος μνημεοις κατοικοντας, ἀνστησας ζωαρχικῇ, παλμῃ, καπαρσχες, τος δολοις σου τος πστει, προκεκοιμημνοις, ἀνπαυσιν Οκτρμον.
ς πηγζως τς ϊδου, ὡς τρυφς πρχων χειμρρους, τος δολους σου τος εσεβς, πρς σμετατεθντας, ἀξωσον μνεν σε, καδοξολογεν σε, ες πντας τος αἰῶνας.
Θεοτοκον
Μαρα Παρθνε Θεοτκε, ἡ Θεν Σωτρα τος νθρποις, γεννσασα σωματικς, περσζε τος πστει, ὑμνοντς σου τν τκον, καὶ ὑπερυψοντας, ες πντας τος αἰῶνας.
δθ'
Ὁ Εἱρμὸς
Στν πειργαμον, ΘεοΜητρα τοῦ Ὑψστου, στν πρ νον κυσασαν, διλγου τν ντως Θεν, τν ψηλοτραν τν χρντων Δυνμεων, ἀσιγτοις, δοξολογαις μεγαλνομεν.
σταντο οΜρτυρες, πρτν δκων κριτηρων, πσαν δικαν χριτι, τοΧριστοκατακρνοντες, κατος π' ατν κεκρατημνους λγχοντες, καστεφνους, δικαιοσνης κομιζμενοι.
φθητε ς οακες, τς κκλησας τν λκδα, πσαν εσεβς θναντες, ες λιμνα Θεοῦ ἐντολν, πντες ερρχαι καΠοιμνες μακριοι· διτοτο, ὡς κυβερντας μς σβομεν.
Στφος κετεει σε, τν Προφητν κατν σων, σλλογος Δικαων Κριε, ἀθλησντων λαμπρτητι, καδιαπρεψντων ν σκσει φιλνθρωπε, δυσωπεσε, τος οκτιρμος σου μν δρησαι.
Νεκρσιμον
ς κατηξιθησαν, τιμς καδξης αωνου, ἅπαντες Χριστοοἱ Ἅγιοι, τος πιστς κδημσαντας, τοματαου βου, μετασχεν καταξωσον, Ἐλεμον, τας κεσαις τν γων σου.
Θεοτοκον
Φρουσα τπλρωμα, τν γαθν ν τας γκλαις, πλρωσον μν Πανμωμε, τς ντεξεις τν δολων σου, κατς πρς Θεν μν πορεας, κατεθυνον, ἐναρτως, ἐνδυναμοσα πολιτεεσθαι.
Κανν ες Κοιμηθντας
Ὁ Εἱρμὸς
φριξε πσα κοή, τν πρρητον Θεοσυγκατβασιν, ὅπως ὁ Ὕψιστος, ἑκν κατλθε, μχρι κασματος, παρθενικς πγαστρς, γενμενος νθρωπος· διτν χραντον, Θεοτκον οπιστομεγαλνομεν.
χοντες Μρτυρες Χριστοῦ, τν νκητον σχν καὶ ἀήττητον, ἐξεφαυλσατε, ττν τυρννων, ἄθεον πρσταγμα, καΒασιλεας ορανν, σαφς ξιθητε, καταλαμπμενοι, τς Τριδος τας αγας ξιγαστοι.
Λλυται δης πικρς, καταλσαντος ατν σοΦιλνθρωπε, καὶ ἀναστσαντος, τος π' αἰῶνος κεκαθεδοντας, ἀλλκανν ς γαθς, τος μεταχωρσαντας, πρς στν εσπλαγχνον, ἀνεσπρου σου φωτς καταξωσον.
λος εΣτερ γλυκασμς, ὅλος εἶ ἐπιθυμα καὶ ἔφεσις, ὄντως κρεστος, ὅλος πρχεις κλλος μχανον· τος μεταστντας ον πρς σέ, τς σς ραιτητος, τρυφν εδκησον, κατς θεας καλλονς σου ξωσον.
Θεοτοκον
Σσν με Μτερ τοΘεοῦ, ἡ γεννσασα Χριστν τν Σωτρμου, Θεν καὶ ἄνθρωπον, διπλον τν φσιν, οτν πστασιν, μονογενμν κ Πατρς, ἐκ σοδπρωττοκον, πσης τς κτσεως, ὃν ν φσεσι διττας μεγαλνομεν.
Ες τος Ανους, ΣτιχηρΜαρτυρικ
χος πλ. δ'
Μεγλως γωνσασθε γιοι, τς βασνους τν νμων, ὑπομεναντες γενναως, καΧριστν μολογοντες, ἐναντον Βασιλων, καπλιν, μεταστντες κ τοβου, δυνμεις νεργετε ν τκσμῳ, καὶ ἀσθενες θεραπεετε, ἐκ τν παθν ατν γιοι. Πρεσβεσατε, τοσωθναι τς ψυχς μν.
Μρτυρες Χριστοοἱ ἀήττητοι, ονικσαντες τν πλνην, τδυνμει τοΣταυροῦ, ἀπολαετε τν χριν, αωνως τς ζως, τυρννων, ἀπειλς οκ πτοθητε, βασνοις ακιζμενοι εφρανεσθε, κανν ταματα μν, γγονεν ἰάματα τας ψυχας μν. Πρεσβεσατε, τοσωθναι τς ψυχς μν.
Τν θρακα τς πστεως, ἐνδυσμενοι καλς, καττπτοΣταυροῦ, καθοπλσαντες αυτος, στρατιται, εσθενες νεδεχθητε, τος τυρννοις νδρεως ντικατστητε, καδιαβλου τν πλνην κατηδαφσατε, νικηταγενμενοι, τν στεφνων ξιθητε. Πρεσβεσατε, τοσωθναι τς ψυχς μν.
Νεκρσιμον
μτρητος πρχει, τος στως βιοσιν κλασις, βρυγμς δντων, κακλαυθμς παρκλητος, γεννα πυρς, κασκτος ξτερον, κασκληξ κομητος, δκρυα νενργητα, καΚριτς συμπθητος. Διτοτο πρτοτλους βοσωμεν λγοντες· Δσποτα Χριστέ, ος ξελξω, μεττν κλεκτν σου νπαυσον.
Δξα... Κανν... Θεοτοκον
γΠαρθνε γα Θεοτκε, τσκπσου προστρχω, οδα τι τεξομαι τς σωτηρας· δνασαι γρ γνβοηθσαμοι.
πστιχα τν Ανων, Νεκρσιμα
τοπαραδξου θαύματος
Βασιλικς μοι πγραψας, ἐλευθεραν βαφας, ἐρυθρας τν δακτλων σου, αματσας Δσποτα, καφοινξας σαματι, κανν σε πστει καθικετεομεν. Τος πρωτοτκοις σου συναρθμησον, κατν Δικαων σου, τς χαρς ξωσον πιτυχεν, τος μεταφοιτσαντας, πρς στν Εσπλαγχνον.
εραρχσας ς νθρωπος, σφαγιασθες σεαυτν, προσφορν προσεννοχας, τΠατρτν νθρωπον, τς φθορς ξαιρομενος, τος μεταστντας ον ς φιλνθρωπος, ἐν ττν ζντων χρκατταξον, ἔνθα οχεμαρροι, τς τρυφς προχονται, ἔνθα πηγαί, τς ϊδιτητος, ἀναβλυστνουσιν.
Βθει σοφας ρρτου σου, ὁροθετες τν ζων, καπροβλπεις τν θνατον, καπρς βον τερον, μετοικζεις τος δολους σου, ος προσελβου, τονυν κατταξον, ἐπὶ ὑδτων τς ναπασεως, ἐν τλαμπρτητι, τν γων Κριε, ἔνθα φωνή, τς γαλλισεως, κατς ανσεως.
Λγος πρχων ἀόρατος, ὁμοφυς τΠατρί, κατΠνεματι σνθρονος, δι' ἐμτν νθρωπον, τσαρκπεφανρωσαι· ς λεμων ον καφιλνθρωπος, τος κ τοβου μεταφοιτσαντας, τς επρεπεας σου, κατς ραιτητος, τας καλλονας, τοτους καταλμπρυνον, Ζωαρχικτατε.
Δξα... Κανν... Θεοτοκον, ὅμοιον
ς συλλαβοσα τν ναρχον, Λγον ΘεοκαΘεν, μητρικπαρρησίᾳ σου, ἐκτενς κτευε, κατατξαι τος δολους σου, ἔνθα χορεα ἡ ἀκατληκτος, εφραινομνων καεφημοντων σε, ἔνθα λαμπρτητες, αδιαιωνζουσαι, καὶ ὁ γλυκς, ἦχος ορτζοντος, Θεογενντρια.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ
Οἱ Μακαρισμοὶ
Μνσθητι μν, ΧριστΣωτρ τοκσμου, ὥσπερ τοΛστοῦ, ἐμνσθης πξλου, κακαταξωσον πντας μνε Οκτρμον, τς ορανου Βασιλεας σου.
Πσιν λγεινος, στερρς προσομιλοντες, τραμασιν μν, ἁγοις θλοφροι, ἐτραυματσατε πσας τς μυριδας, τς τν δαιμνων θείᾳ χριτι.
σιοι Χριστοῦ, καθεοι ερρχαι, στφος Προφητν, καπντων τν γων, τς ορανου πτυχον κληρουχας, ος παξως μακαρσωμεν.
Νεκρσιμον
Πντας τος πιστς, τοβου μεταστντας, τξον Θες, ἐν χρτν Δικαων, καΠαραδεσου νδειξον κληρονμους, θεοπρεπς μνολογοντς σε.
Δξα...
Πτερ καΥἱέ, καΠνεμα μα φσις, σεἶ ὁ Θες, ὁ κτσας πντα λγῳ, σπροσκυνοσιν οἱ ἄνθρωποι σν γγλοις, ἀκαταπαστως σδοξζοντες.
Κανν... Θεοτοκον
Πάντων τῶν καλῶν, τὸ πλήρωμα τεκοῦσα, πλήρωσον ἡμῶν, Παρθένε τὰς ἐντεύξεις, ἁμαρτιῶν ἡμῶν λύτρωσιν αἰτουμένη, καὶ φωτισμὸν καὶ μέγα ἔλεος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου