Τρίτη 13 Μαΐου 2014

ΗΧΟΣ ΠΛ. Δ΄. ΔΕΥΤΕΡΑ

 ΔΕΥΤΕΡΑ ΗΧΟΣ ΠΛ Δ΄
Στιχηρ Προσμοια Δεσποτικ
χος πλ. δ'
το παραδξου θαύματος  
πς διγω μριμνος, τν τς ζως μου καιρν, μετερως παρρχομαι, μες νον βαλλμενος, τς πολλς μαρτας μου, μ το θαντου, τν φοβερν πειλν, κατς τσεως, τὸ ἀδκαστον! ὢ τίς με ῥύσεται, πυρς αωνζοντος, εμ Θεέ, μνε περγαθε, σοκτειρσς με;
Ομοι ψυχ μου ταλαπωρε, πσα θρηνσεις κεῖ, ἐνθυμοσα τς πρξεις σου, ὅταν ες αἰώνιον, βασιλεαν οδκαιοι, καλνται σδέ, ες πρ αἰώνιον, κατακριθσῃ, διτς πρξεις σου! Στναξον δκρυσον, ἀπεντεθεν πρσδραμε, τ λυτρωτῇ, Χριστ καὶ ἀπνιψαι, τς μαρτας σου.
ως καιρός σοι νστηκεν, ὁ τς παροσης ζως, ὦ ψυχ μετανησον, καὶ ἐνταθα πνησον, διτς μαρτας σου, ἵνα κεσε, ερς νπαυσιν, κααωνου, ῥυσθς κολσεως, Κριε Κριε, ἀγαθ καεσπλαγχνε, τν κλεκτν, μορας με ξωσον, γενσθαι μτοχον.
τερα Προσμοια τν σωμτων
Κριε, ε κα κριτηρίῳ παρέστης
Κριε, στν σωμτων οδμοι, ἀκαταπαστως δοξζουσι, τσῷ ἐνηδμενοι κλλει, κατῇ ἀφρστῳ ὡραιτητι, κα τρισηλίῳ αγῇ, πλουσως αγαζμενοι, ὧν τας πρεσβεαις κα προστασαις, σσον Σωτρ τς ψυχς μν.
Κριε, τς παναρμονους χορεας, στν γγλων πστησας, τ παντοδυνμ σου Λγῳ, κατῷ ἁγίῳ σου Πνεματι, ἀμεταπττοις αγας, τς λλμψεις χαριζμενος, ὧν τας πρεσβεαις κα προστασαις, σσον Σωτρ τς ψυχς μν.
Κριε, στ Σεραφεμ νυμνοσι, καὶ Ἐξουσαι καὶ Ἄγγελοι, Ἀρχα Κυριτητες θρνοι, κα Δυνμεις καὶ Ἀρχγγελοι, κα Χερουβεμ τ φρικτά, τν ανν σοι προσγουσιν, ὧν τας πρεσβεαις κα προστασαις, σσον Σωτρ τς ψυχς μν.
Δξα... Κα νν... Θεοτοκον
το παραδξου θαύματος
Χαρε δαιμνων φνισις, χαρε θυγτηρ δμ, ἀληθς ἡ ἀνθσασα, ἄνθος τὸ ἀμραντον, χαρε δξα τν δολων σου, δεινν λσις, χαρε Πανμωμε, τδρον χαρε, παρ Θεο δωρηθν, κσμ δισωσμα, τν παρακαλοντων σε, χαρε Σεμνή, χαρε δξα Δσποινα, τν δοξαζντων σε.
πστιχα Κατανυκτικὰ
Στν Βασιλα κα Δεσπτην, Ἄγγελοι παστως νυμνοσιν, ἐγ δέ σοι προσππτω, ὡς Τελνης κρζων, ὁ Θες λσθητ μοι, κασσν με.
θνατος πρχουσα ψυχ μου, τος κμασι τοβου μ καλπτου, ἀννηψον βοσα, πρς τν σν εεργτην, ὁ Θες λσθητ μοι, κασσν με.
Μαρτυρικν
Μρτυρες Κυρου, πντα τπον γιζετε, καπσαν νσον θεραπεετε, κανν πρεσβεσατε, ῥυσθναι τν παγδων τοῦ ἐχθροῦ, τς ψυχς μν δεμεθα.
Δξα... Κα νν... Θεοτοκον
το παραδξου θαύματος
Χαρε παλτιον μψυχον, περιστερ λογική, χαρε πλις το Κτστου σου, χαρε καταφγιον, τν πιστν κα προπργιον, ἡ προστασα, τν πεποιθτων ν σοί, κα σωτηρα, καὶ ἀπολτρωσις, χαρε γφυρα, πντας μετγουσα, πρς ορανν, χαρε παντευλγητε, ἁγα Δσποινα.
Μετ τν α' Στιχολογαν Καθσματα
Κατανυκτικά, Δεσποτικ
χος πλ. δ'
μματι εσπλγχνΚριε, ἴδε τν μν ταπενωσιν, ὅτι κατ μικρν ζω μου δαπανται, καὶ ἐξ ργων μοοχ πρχει σωτηρα, δι τοτο δομαι. Ὄμματι εσπλγχνΚριε, ἴδε τν μν ταπενωσιν, κασσν με.
Τν Σοφαν καὶ Λόγον
Τν μραν κενην, τν φοβερν, ἐννοοσα ψυχ μου, γρηγρησον, ἀνπτουσα, λαμπδα σου, ἐν λαίῳ φαιδρνουσα· ογρ οδας πτε, πρς σὲ ἐπελεσεται, ἡ φωνὴ ἡ λγουσα· δοὺ ὁ Νυμφος σου. Βλπε ον ψυχ μου, μ νυστξς κα μενς, ἔξωθεν κροουσα, ὡς απντε Παρθνοι, ἀλλ' ἀγρπνως καρτρησον, ἵνα παντσς Χρισττ Θεῷ, ἐν λαίῳ πονι, καδη σοι, τν νυμφνα τν θεον τς δξης ατοῦ.
Δξα... Κα νν... Θεοτοκον, ὅμοιον
τν λων Δεσπτης, κα Ποιητς, ἐξ χρντου σου μτρας, σρκα λαβν, προσττιν σε δειξε, τν νθρπων Πανμωμε· δι τοτο πντες, πρς σ καταφεγομεν, ἱλασμν πταισμτων, ατομενοι Δσποινα, κααωνιζοσης, λυτρωθναι βασνου, καπσης κολσεως, τς κεσε δεμεθα, ἵνα πστει βομν σοι· Πρσβευε Χρισττ Θεῷ, το δοθναι πσι Κρη φεσιν, τος πιστς προσιοσι τ σκπ σου.
Μετ τν β' Στιχολογαν
Καθσματα Κατανυκτικ
ς το Κριτο παρντος, μερμνησον ψυχή, κατς φρικτς μρας, τν ραν ννοο· γρ κρσις νλες στι, τος μ πρξασιν λεος· δι πρτλους βησον. Φεσα μου Σωτρ· μνος γρ πρχεις φιλνθρωπος.
ς πρνη σοι προσππτω, ἵνα λβω τν φεσιν, καὶ ἀντμρου, τδκρυα κ καρδας, προσφρω σοι Χριστὲ ὁ Θες, ἵνα ς κενην οκτειρσς με Σωτρ, κα παρσχς λασμν μαρτιν· ς ατγρ κραυγζω σοι· Λτρωσα με το βορβρου τν ργων μου.
Δξα... Κα νν... Θεοτοκον
Τ προσταχθν μυστικς λαβὼν
Θεοχαρτωτε γνή, ελογημνη, τν δι σπλγχνα οκτιρμν, ἐκ σο τεχθντα, σν τας νω Δυνμεσι, κα τος ρχαγγλοις, καπσι τος σωμτοις, ὑπρ μν, δυσπει καταπαστως, δοναι μν, πρ τοτλους διρθωσιν, καὶ ἱλασμν μαρτιν, καβου πανρθωσιν, ὅπως ερωμεν λεος.
Μετα τν γ' Στιχολογαν τερα
Τν Σοφαν καὶ Λόγον
ως πτε ψυχ μου, ζς μελς; ἕως πτε αθμως, διατελες; τοῦ ὕπνου ξεγρθητι, ῥαθυμας ταλαπωρε, κα κατ νον λαβοσα, τς πρξεις σου στναξον, κα το δικαου φρξον, Κριτοτν πφασιν. Τί πολογσῃ, ἐν κεντῇ ὥρᾳ; ἢ πς τς μελλοσης, λυτρωθσ φλογσεως, ἀδιρθωτος μνουσα; Βησον πρτλους τ Κριτῇ, τν πταισμτων δός μοι Στερ φεσιν· σγρ μνος πρχεις μακρθυμος.
Μαρτυρικν
Φωτορανίῳ καταλμπεται, σμερον ατη σκην· ν ατγρ στρατιαί, Ἀγγλων γλλονται, σν ατας κα Δικαων, χοροεφρανονται, ἐπτ μνμτν θλοφρων. Ατν τας παρακλσεσι, κατπεμψον τκσμ σου, τν ερνην Χριστέ, κατμγα λεος.
Δξα... Κα νν... Λόγον
Τ προσταχθν μυστικς, λαβν ν γνσει, ἐν τ σκην τοῦ Ἰωσφ, σπουδῇ ἐπστη, ὁ Ἀσματος λγων, τῇ ἀπειρογμῳ, ὁ κλίνας τ καταβσει, τος ορανος, χωρεται ναλλοιτως, ὅλος ν σοί, ὃν κα βλπων ν μήτρ σου, λαβντα δολου μορφν, ἐξσταμαι κραυγζων σοι· Χαρε Νμφη νμφευτε.
Κανν Κατανυκτικς, οὗ ἡ Ἀκροστιχς
Ῥῦσαι πυρός με τς γεννης Χριστ μου, τν ωσφ
δ α' χος πλ. δ'
Ὁ Εἱρμὸς
γρν διοδεσας σε ξηρν, κατν Αγυπταν, μοχθηραν διαφυγών, ὁ Ἰσραηλτης νεβα· τ Λυτρωτ κα Θεῷ ἡμν σωμεν.
σα με γεννης ν μαυτῷ, δι' ἔργων τπων, προεξνησα Λυτρωτά, κατς σς γπης ναψν μου, ἐν διανοίᾳ τπρ τ μακριον.
πκυψα πθεσι σκοτισθες, καὶ ἄλογος φθην, λγΚριε τιμηθες, ἀννηψιν δδου τ ψυχ μου, καος πστασαι κρμασι σσν με.
Μαρτυρικ
Στρεβλομενοι σμα τος ακισμος, ἐδλουν τς γνμης, τὸ ὀρθν τε καὶ ἀκλινς, κατν πρς τν κτσαντα γπην, στεφανηφροι πανεφημοι Μρτυρες.
Αμτων συρρεσαντες ποταμοί, σωμτων γων, τν νδξων σου θλητν, εδωλομανας τς κνθας, τσ δυνμει Οκτρμον πρρηξαν.
Θεοτοκον
ασαι νοσοντ με χαλεπς, τς θανατηφρου, ἀσθενεας τν σαρκικν, Ἁγν ψυχικν τε παθημτων, ὅπως ν πστει ε μακαρζω σε.
Κανν τν σωμτων οὗ ἡ Ἀκροστιχς
Κατὰ Ἀλφβητον. Ποημα Θεοφνους
Ερμς ατς
γων γγλων ς ρχηγοί, κατς θεοπτας, ἀπολαοντες τηλαυγς, τν γαθοδτην κα Σωτρα, ὑπρ μν καθικετεσατε.
Βιαοις κρατομενοι πειρασμος, ὑμν ς προστταις, νν προσφεγομεν ο πιστοί, Ἀρχγγελοι θεοι τν Δεσπτην, νν κτενς κδυσωπσατε.
Θεοτοκον
Γενο μοι Παρθνε καταφυγή, λιμν τε κα τεχος, κα προσττις τν Θεν, ἐν σαρκ τεκοσα Θεομτορ, τν λυτρωτν κα πανοικτρμονα.
δ γ'
Ὁ Εἱρμὸς
Ορανας ψδος, ὀροφουργΚριε, κατς κκλησας δομτορ, σύ με στερωσον, ἐν τῇ ἀγπτσῇ, τν φετν ἡ ἀκρτης, τν πιστν τ στριγμα, μνε φιλνθρωπε.
Ποοις βλψω σε ττε, Χριστ Σωτρ μμασι, μαν ντολν πγς σου, μὴ ἐργασμενος; πς τῷ ἀστκτ σου, παρασταθσομαι θρνῳ, λγον τν μτρων μου, κακν ποιομενος;
φαπλσας γκλας, σν οκτιρμν δξαι με, Ἄσωτον ς πρν φ' ὁμοοις, τρποις δουλεσαντα, ἀτμοις πθεσι, καὶ ἀπ σο μακρυνθντα, Ἰησο φιλνθρωπε καὶ ὑπεργαθε.
Μαρτυρικ
ιζωθντες ν πτρᾳ, τς το Θεο γνσεως, Μρτυρες Χριστοῦ ἀθλοφροι, ξφει τς πστεως, ἐξερριζσατε, τς γνωσας κνθας, κα καρπος θλσεως, ἐγεωργσατε.
Οἱ ἀκρδαντοι πργοι, τς ληθος πστεως, τ περιφανῆ Ἐκκλησας, ἐγκαλλωπσματα, οἱ ὡραιτατοι, καὶ ἐθελθυτοι ρνες, το ΧριστοοΜρτυρες, ἀνευφημεσθωσαν.
Θεοτοκον
Σ φρουρν Παναγα, ἐν πειρασμος κκτημαι, σ μετ Θεν προστασαν, ἔχω κομητον, σὲ ῥυομνην με, ἐν τῇ ἡμρτς δκης, πσης κατακρσεως, εροιμι Πναγνε.
Κανν τν σωμτων
Ερμς ατς
Δωρεας πολυτρποις, Ἀγγελικς τξεως, οα Ταξιρχαι, δεικνμενοι, Ἀρχιστρτηγοι, κατακοσμομενοι, τς το Χριστοῦ Ἐκκλησας, ἀσφαλς τηρσατε, τας προστασαις μν.
Εδοκας ν πλῳ, ττν πιστν πλρωμα, τς ρθοδοξας τκλλει, νν στεφανομενοι, ἐκ περιστσεως, ὡς εκλεες παραστται, το Θεο λυτρσασθε, θεοι ρχγγελοι.
Θεοτοκον
Ζως τς κηρτου, θεα σκηνγγονας, μνη ξ αἰῶνος φανεσα, Παρθενομτορ γν· θεν καδομαι. Τν ν σκι το θαντου, πρς ζων δγησον, νν με πρεσβεαις σου.
δ δ'
Ὁ Εἱρμὸς
ξ ρους κατασκου, Λγε Προφτης, τς μνης Θεοτκου, μλλοντος σαρκοσθαι, θεοπτικς κατενησε, καὶ ἐν φβῳ, ἐδοξολγει σου τν δναμιν.
Μγιστος γν, ψυχς χωριζομνης, τρμος φοβερς, Κριτο καθεζομνου, κα κρινομνων νθρπων, ἡμαρτηκτων, ομοι! τί πρξω κατκριτος;
χων μολυσμν, ἀνπλεων καρδαν καὶ ἁμαρτιν, δυσβστακτα φορτα, τος οκτιρμος σου προστρχω, μή με παρδς, ἀλλοκτερησν με δομαι.
Μαρτυρικ
Τμιος μν, ὁ θνατος δεχθη, ἔναντι Θεοῦ, γενναοι θλοφροι· ογρ ρνσασθε τοτον, πνοις μυροις, καακισμος περικυκλομενοι.
λγησεν χθρς, τῷ ἄλγει τν Μαρτρων, ππτωκεν ατοῦ, ὀφρς παιρομνη, κα μεγαλνεται τοτων στεφοδτης, μλεσι θεοις δοξαζμενος.
Θεοτοκον
Στ καθαρν, δοχεον το Δεσπτου, πστει δυσωπῶ, καθρισν με πσης, Θεογενντορ κηλδος, καοκον δεξον, το καθαρο κα θεου Πνεματος.
Κανν τν σωμτων
Ὁ Εἱρμὸς
Εσακκοα Κριε, τς οκονομας σου τ μυστριον, κατενησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδξασ σου τν Θετητα.
δυς πρωτεουσα, τς τν ρχαγγλων νν μηγρεως, τος προστρχοντας τ σκπῃ ὑμν, ἐκ παντς κινδνου διασσατε.
Θεωροτς λαμπρτητος, τς θεαρχικς καὶ ἀγαθοδτιδος, Ἀρχιστρτηγοι παννδοξοι, νν τν πομνην μν κλυτρσασθε.
Θεοτοκον
ερς σε δοξζουσι, ττν σωμτων θεα στρατεματα, Θεομτορ πανσεβσμιε· τν γρ Κτστην τοτων πεκησας.
δ ε'
Ὁ Εἱρμὸς
Φτισον μς, τος προστγμασι σου Κριε, κατ βραχον σου τῷ ὑψηλῷ, τν σν ερνην, παρσχου μν Φιλνθρωπε.
Γνμ πονηρᾷ, παρεπκραν σε Κριε, ἐργαζμενος τὰ ἄτοπα, ἀλλ' οκτειρν με, ἐπιστρφοντα κασσν με.
χων λογισμν, τν κακν μὴ ἀνανεοντα, ἀναισθητῶ ὁ ἀσυνεδητος, τν πρωσν μου, Ἰησολσον κασσν με.
Μαρτυρικ
θετο μς, ὥσπερ λθους ναυγζοντας, θεογνωσαν θεοι Μρτυρες, ὁ Φωτοδτης, κατς πλνης σκτος λοντας.
Νμοις πονηρος, νμους θεους ντεθκατε, κα Θεν νακηρττοντες, θανατωθναι, δι' ατν προεθυμθητε.
Θεοτοκον
Νκρωσον γνή, τν παθν μου τ κινματα, ἡ νεκρσασα ττκ σου, τν ζσαν Κρη, ἁμαρταν το προπτορος.
Κανν τν σωμτων
Ερμς ατς
Κκλ το Θεοῦ, παρεσττες ρχιστρτηγοι, κα τας κεθεν πηγαζοσαις αγας, λελαμπρυσμνοι, τν πομνην μν φρουρσατε.
Λτρωσιν μν, δωρηθναι κετεσατε, τν Δεσπτην κα Θεν μν, ὡς παραστται, τς πντων πολυτρσεως.
Θεοτοκον
Μρον μυστικς, ὀνομζομν σε Πναγνε, ὡς γεννσασαν Θεν ν σαρκί, τν τεὐώδη, ἀναβροντα χαρσματα.
δ ς'
Ὁ Εἱρμὸς
Τν ωνν, ἐν τκτει Κριε, μοντατον κατκησας, ἐμδτν πεπεδημνον, ἐν ρκυσι τοῦ ἐχθροῦ, ὡς κ φθορς, ἐκενον δισωσον.
λιακν, φς τς μετανοας μοι, ἀντειλον πρχοντι, ἐν σκτει τν μαρτημτων, Χριστ φωτς χορηγέ, ἵνα μνῶ, τν σν γαθτητα.
Σοτ φρικτν, βμα φρττω πντοτε, κακν δοκ φσταμαι, δουλεων, φαλ συνηθείᾳ, διρθωσν με Χριστέ, ἵνα μνῶ, τν σν γαθτητα.
Μαρτυρικ
Χορο σεπτν, Μαρτρων νθλησαν, κα πλθος τροπσαντο δαιμνων, κα χορος γγλων, συνφθησαν ν χαρᾷ. Τοτων εχας, σσον μς Κριε.
μτσῇ, δυνατος πδειξας, τος Μρτυρς σου Κριε, καπσαν δναμιν καθελον, το παλαιο πτερνιστοῦ. Τοτων εχας, σσον μς Κριε.
Θεοτοκον
να φωνας, εχαρστοις πντοτε, Πανμωμε δοξζω σε, ψυχς μου δωξον τ σκτος, κα μετανοας φωτί, τ φοβερά, λσν μου γκλματα.
Κανν τν σωμτων
Ὁ Εἱρμὸς
Τν δησιν κχε πρς Κριον, καατῷ ἀπαγγελ μου τς θλψεις, ὅτι κακν, ἡ ψυχ μου πλσθη, καὶ ἡ ζω μου τῷ ᾅδ προσγγισε, καδομαι ς ωνς. Ἐκ φθορς Θεός με νγαγε.
Νν θρντ φοβερ παρστασθαι, ἀκλινς ξιωθντες θεπται, κα τας αγας, τς γας Τριδος, ἐμφορηθναι μν τος προστρχοντας, πρεσβεσατε κ πειρασμν, κα παθν λυτρωθναι ρχγγελοι.
Ξενας δεσποτικς δεθητε, τος μς μελδικς νυμνοντας, ἐπιτυχεν, κα χαρς ϊδου, ἀξιωθναι κα θεας λαμπροτητος, Ἀρχγγελοι θεοειδες, Μιχαλ Γαβριλ τε παννδοξοι.
Θεοτοκον
μψυχος το Δεσπτου θλαμος, ὁ λαμπρας τς Παρθενας κτσι, φωτοειδς, ὥσπερ κρνον κλμπων τς κανθδους ν μσ συγχσεως, ἡ πναγνος καεπρεπς, Θεοτκος Παρθνος δοξζεται.
δ ζ'
Ὁ Εἱρμὸς
Οἱ ἐκ τς ουδαας, καταντσαντες Παδες ν Βαβυλν ποτε, τπστει τς Τριδος, τν φλγα τς καμνου κατεπτησαν ψλλοντες· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Στεναγμόν μοι παρσχου, ὡς ποττ Τελνῃ, καὶ ὡς τν Πρνην Χριστέ, δκρυσιν ποπλνας, τὰ ἕλκη τν κακν μου, κα βοντ με οκτειρον· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Τν λστας ψυχοφθροις, Στερ περιπεσντα, κα πληγωθντα δεινς, ἰάτρευσον λαίῳ, γνησας μετανοας, κα κατνυξον ψλλοντα· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Μαρτυρικ
νεκρθητε κσμῳ, κα νεκρν ζωηφρον, Χριστν γενμενον, ἠρνσασθε οδλως, γενναοι θλοφροι, ἐναθλοντες καψλλοντες· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Μαν φσιν Τριδος, ἐν τρισ χαρακτρσιν μολογοντες σοφοί, πολθεον πτην, εδλων θλοφροι, διελσατε ψλλοντες· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Θεοτοκον
Θεο Θες Λγος, ἐν γαστρ σου σκηνσας Θεοχαρτωτε, ἁπντων προστασαν, τν καταπονουμνων, κα βοντων δεικνει σε· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Κανν τν σωμτων
Ερμς ατς
Πολυποκιλον χριν, Ἀρχιστρτηγοι θεοι, ὑμν δεδρηται, ὁ πντων Εεργτης, ονν τν κκλησαν, διασσατε ψλλουσαν· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
μ το παντεππτου, δυναμομενοι πντα, τς γς τπρατα, τρανς περισκοπετε, καπντας τος ν πστει, περισζετε ψλλοντας· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
Θεοτοκον
Σωτηρας λιμνα Θεοτκε Παρθνε, σνν κατχοντες, τοβου τος κινδνους, ἐκφεγομεν καζλας, τΥἱῷ σου κραυγζοντες· τν Πατρων μν, Θες ελογητς εἶ.
δ η'
Ὁ Εἱρμὸς
Τν ν ρει, ἁγίῳ δοξασθντα, καὶ ἐν βτῳ, πυρττς Παρθνου, τ Μωϋσ μυστριον γνωρσαντα, Κριον μνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.
παχθντα, σαρκς φιληδοναις, κα σοΛγε, ἀφρόνως μακρυνθντα, ὁμοιωθντα πσ τε τος κτνεσι, Στερ μ παρδς, ἀλλ πρ τοτλους, ἐπστρεψον κασσον.
Τν πταισμτων, ἀφσταμαι οδλως, κα βο σοι· τὸ Ἥμαρτον τλας πιστροφν οδποτε ποιομενος. Κριε οκτρμον, τν πεπωρωμνην, κατνυξον ψυχν μου.
Μαρτυρικ
Ο γενναοι, Κυρου θλοφροι, τν αμτων, τος εθροις βαπτισθντες, δευτροις ῥύποις ο κατεμολνθησαν· θεν στεφηφροι, μεττν γγλων, χορεουσιν παύστως.
Νευρωθντες, ἐλπσι τν μελλντων, τν βασνων τν γκον ο γενναοι, τς εσεβεας Μρτυρες πνεγκαν, κα τελειωθντες, θρν το Δεσπτου, παρστανται παστως.
Θεοτοκον
σταμνων, βεβαωσις πρχεις, κα πεσντων, ἀνρθωσις Παρθνε· δι καταπτωθντα με νστησον, ἵνα σε δοξζω, τν Κεχαριτωμνην, ες πντας τος αἰῶνας.
Κανν τν σωμτων
Ὁ Εἱρμὸς
Τν Βασιλα τν ορανν ν μνοσι, στρατιατν γγλων, ὑμνετε, καὶ ὑπερυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.
Τος παρασττας καὶ ὑμνδος, τς φρστου, καὶ ἀρρτου σου δξης προσδχου, σνν δυσωποντας, Χριστες τος αἰῶνας.
πρ μν μνε γαθέ, δυσωποσας, στρατις τν γγλων προσδχου, στν νυμνοντων, Χριστες τος αἰῶνας.
Θεοτοκον
Φαεινοτταις σου στραπας, Θεομτορ, τος πιστς μελδοντας φαιδρνοις, κασὲ ἀνυμνοντας, ες πντας τος αἰῶνας.
δ θ'
Ὁ Εἱρμὸς
φριξε πσα κοή, τν πρρητον Θεο συγκατβασιν, ὅπως ὁ Ὕψιστος, ἑκν κατλθε, μχρι κασματος, παρθενικς π γαστρς, γενμενος νθρωπος, διτν χραντον, Θεοτκον ο πιστο μεγαλνομεν.
ς πλαι Πρνην ν κλαυθμῷ, προσπεσοσν σοι Χριστὲ ἐκαθρισας, ὡς δικαωσας, Τελνην Λγε, μνον στενξαντα, ὡς προσεδξω Μανασσν, ὡς Δαυδ λησας, μετανοσαντα, οτω δξαι με, κασσον φιλνθρωπε.
Στναξον δκρυσον ψυχή, τν προτρων σου σφαλμτων πστηθι, κατ γινσκοντι, τ κρφι σου φανερς πρσπεσον, καὶ ἀναβησον θερμς· μαρτν σοι Κριε, σσν με οκτειρον, ἔχων σπλγχνα οκτιρμν Πολυλεε.
Μαρτυρικ
θλησαν ο θεοειδες, Ἀθλοφροι πγς καρτερτατα, κατν σλευτον, νν Βασιλεαν, κλρον ελφασι, κα Παραδεσου τς τρυφς, μετχουσι χαροντες. Ατν πρεσβεαις Χριστέ, σοτς δξης κοινωνος μς ποησον.
Φωστρες τν νατολν, τν νσπερον φωτσαντες φθητε, κατν σπραν σοφοί, τς θεας πεμεισατε καδδουχαις ερας, πντας καταυγζετε, τος τν φωσφρον μν, Ἀθλοφροι ορτν μεγαλνοντας.
Θεοτοκον
Φτισον πλη το φωτς, τς καρδας μου τὰ ὄμματα δομαι, ἅπερ μαρωσε, τς μαρτας σκτος βαθτατον, κα μετανοας μοι αγν, κατπεμψον Δσποινα, κααωνου πυρς, μεσιτεαις σου εὶ ἐλευθρωσον.
Κανν τν σωμτων
Ὁ Εἱρμὸς
Κυρως Θεοτκον, σὲ ὁμολογομεν, ο δι σο σεσωσμνοι Παρθνε γνή, σν σωμτοις χορεαις, σ μεγαλνοντες.
Χορεαις σωμτων, νν τν κκλησαν, δι' ἀρετς μιμουμνην νδειξον, περιτειχζων γγλοις, Χρισττν πομνην σου.
Ψυχν τν σωτηραν, Ἄγγελοι προστται, παρ Θεο δυσωποντες δωρσασθε, τος προσιοσι τ σκπῃ, ὑμν παννδοξοι.
Θεοτοκον
ς ρθρος τος ν σκτει, κα πεπλανημνοις, δικαιοσνης Παρθνε τν λιον, ἐν τας γκλαις κρατοσα, Χριστν ντειλας.
πστιχα τν Ανων, Κατανυκτικ
ταν λβω κατ νον, τ πλθη τν πεπραγμνων μοι δεινν, καες ννοιαν λθω, τς φοβερς κενης τσεως, τρμ συνεχμενος, πρς σ καταφεγω τν φιλνθρωπον Θεν. Δι μή με παρδς κετεω σε, μνε ναμρτητε, δρησαι κατνυξιν τ ταπειν μου ψυχῇ, πρ τελευτς κασσν με.
Δκρυ μοι δς Θες, ὡς ποττ γυναικτῇ ἁμαρτωλῷ, καὶ ἀξωσν με βρχειν τος πδας σου, τος μὲ ἐκ τς δοτς πλνης λευθερσαντας, καμρον εωδας σοι προσφρειν, βον καθαρν, ἐν μετανοίᾳ μοι κτισθντα, ἵνα κοσω κγτς εκταας σου φωνς. Ἡ πστις σου σσωκ σε, πορεου ες ερνην.
Μαρτυρικν
Τί μς καλσωμεν γιοι; Χερουβεμ; ὅτι μν πανεπασατο Χριστς, Σεραφεμ; ὅτι παστως δοξσατε ατν, Ἀγγλους; τγρ σμα πεστρφητε, Δυνμεις; ἐνεργετε ν τος θαμασι. Πολλὰ ὑμν τὰ ὀνματα κα μεζονα τ χαρσματα. Πρεσβεσατε, το σωθναι τς ψυχς μν.
Δξα... Κα νν... Θεοτοκον
Τορνια μνε σε, Κεχαριτωμνη Μτηρ νμφευτε, καὶ ἡμες δοξολογομεν, τν νεξιχναστν σου γννησιν, Θεοτκε πρσβευε, σωθναι τς ψυχς μν.
 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ
Οἱ Μακαρισμοὶ
Μνσθητι μν, Χριστ Σωτρ τοκσμου, ὥσπερ τοΛστοῦ, ἐμνσθης πξλου, κα καταξωσον πντας μνε Οκτρμον, τς ορανου Βασιλεας σου.
ασαι Χριστέ, τπθη τς ψυχς μου, μνε ατρέ, ψυχν τε κα σωμτων, κα κατανξεως εθροις με ποπλνας, ὅλον καθρισον ς Εσπλαγχνος.
Θρνον τς σεπτς, κυκλοντες θεαρχας, θρνοι, Χερουβεμ, Ἀρχα καὶ Ἐξουσαι, καα λοιπαὶ Ἀσωμτων Ταξιαρχαι, ἱερωττως ναλμπουσι.
Μαρτυρικν
Ζσει τς Χριστοῦ, πυρομενοι γπης, ἄφλεκτοι πυρς, διμειναν ν μσῳ, οἱ Ἀθλητα πυρπολσαντες τς κνθας, τς δυσσεβεας, θείᾳ χριτι.
Δξα...
Τρις πλῆ, Μονς ρχικωττη, λτρωσαι πυρς, σος δολους τοῦ ἀσβστου, τας κεσαις τν θεων σου σωμτων, κα Βασιλεας καταξωσον.
Κα νν... Θεοτοκον
Τόμον σε ποτε, προεῖδεν Ἡσαΐας, ἐν ᾧ τοῦ Πατρός, δακτύλῳ κατεγράφη, θεοχαρίτωτε, Λόγος ἀνερμηνεύτως, βίβλῳ ζωῆς ἐγκαταγράφων ἡμᾶς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου