Τρίτη 13 Μαΐου 2014

ΗΧΟΣ ΠΛ. Δ΄. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  ΗΧΟΣ  ΠΛ.  Δ΄ 
Στιχηρ Προσμοια Σταυρσιμα
χος πλ. δ'
Ὁ Ἀγγελς σου Κύριε
Λας ὁ ἀνομτατος, μσον κατκρινεν νμων, Ἰησο μου σταυρωθνα σε, τν Κριον κα κτστην το παντς κσμου, καὶ ὁρσα ττλμημα, ἡ γῆ ἐσεετο πασα, πντων ποιητήν σε, δεικνουσα Δσποτα.
Νμου κατρας παντες, λυτρομεθα καὶ ἐγκλημτων· γρ νμου πλων Κριος, ἀνυψθη ν τ Σταυρτ τιμίῳ, ελογαν πηγζων νελλιπῆ, καχριν καὶ ἔλεος, ἡμν τος μνοσιν ατοῦ, τ θεα παθματα.
τρευσας φιλνθρωπε, πληγς μν, πληγες τς χερας, πρς δος δ βανειν Κριε, σωτηρους κατεθυνας πντας, πδας σου ρυχθες π Σταυροῦ, ος πλαι πρωτπλαστος, ἐν Παραδεσῳ, ἰδν κατεκρπτετο.
τερα Στιχηρά, τς Θεοτκου
το παραδξου θαύματος
Χαρε Θεοτκε Δσποινα, χαρε τ σκπτρον Δαυδ· χαρε πλη ορνιε· χαρε βάτε φλεκτε· χαρε ρος κατσκιον· χαρε λυχνα· χαρε Πανχραντε· χαρε στμνος· χαρε παλτιον· χαρε πανμωμε, Μτηρ το Θεοῦ ἡμν· χαρε λαβς· χαρε θεα τρπεζα· χαρε τοκσμου λπς.
μαρτιν μου τκματα, ὡς ν πελγει δεινῷ, ὑπερνω ψομενα, κεφαλς ποντζειν με, κατεπεγουσι Δσποινα, ἀλλ' ἔκτεινν μοι, χερα ς Πτρ πρν, βυθιζομνῳ, καες λιμνα με, σον, ὁδγησον, μετανοας δομαι, Μτηρ Θεοῦ, ἄχραντε πανμνητε, ἐλπς τοκσμου παντς.
σκοτισμνος τος πθεσι, τς μαρτας δεινς, ες κρημνν πογνσεως, σπεδω ταλαπωρος, ἐμπεσεν, σύ με οκτειρον, ελογημνη θεοχαρτωτε, λμψον μοι φγγος, τς εσπλαγχνας σου, καὶ ἐφοδγησον, ες δος εθεας με, παρακαλῶ, Πναγνε καδομαι· Μὴ ὑπερδς με.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
Πναγνος ς εδ σε, Σταυρ κρεμμενον θελουσως, κατανοοσ σου τν δυναστεαν, λπ συνεχετο Χριστέ, καὶ ὀδυρομνη νεβα σοι· Τκνον μή με λπς τν τεκοσν σε, δός μοι λγον Υἱέ μου, μή με σιγν παρλθς, Λγε Θεοτν δολην σου.
πστιχα Σταυρσιμα
ψθης ν Σταυρ Χριστὲ ὁ Θες, καὶ ἔσωσας τν νθρπων τγνος, δοξζομν σου τ παθματα
πγης ν Σταυρ Χριστὲ ὁ Θες, καὶ ἤνοιξας Παραδεσου τς πλας, δοξζομν σε Λυτρωτὰ ἡμν.
Μαρτυρικν
Μρτυρες Κυρου, πντα τπον γιζετε, καπσαν νσον θεραπεετε, κανν πρεσβεσατε, ῥυσθναι τν παγδων τοῦ ἐχθροῦ, τς ψυχς μν δεμεθα.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
Ο Μρτυρς σου Κύριε
ρσ σε σταυρομενον, κα θανατομενον Θεοτκος· Ομοι! ἐκραγαζε, πς τς δνας φρεις, γλυκτατε Υἱὲ; βλλει τν καρδαν μου λγχη σου, φλγει δτ σπλγχνα μου τπθος σου, ὅμως μνολογ σε· θλων γρ τατα πσχεις, σσαι τν νθρωπον.
Μετ τν α' Στιχολογαν
Καθσματα Κατανυκτικ
χος πλ. δ'
Βλπων Λστς, τν ρχηγν τς ζως, ἐπ Σταυρο κρεμμενον, ἔλεγεν· Εμ Θες πρχε σαρκωθες, ὁ σν μν σταυρωθες, οκ ν ὁ ἥλιος, τς κτνας ναπκρυψεν, οδὲ ἡ γ σειομνη κυμανετο, ἀλλ' ὁ πντων νεχμενος· Μνσθητ μου Κριε, ἐν τ Βασιλείᾳ σου.
ν μσδο Λστν, ζυγς δικαιοσνης ερθη Σταυρς σου, τ τομν καταγομνου ες δην, βρει τς βλασφημας, τοδ κουφιζομνου πταισμτων, πρς γνσιν θεολογας, Χριστὲ ὁ Θες, δξα σοι.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
Τ προσταχθν μυστικῶς
Τν ξ αμτων σου γνν, σωματωθντα, καὶ ὑπρ ννοιαν κ σοῦ, σεμν τεχθντα, ἐπξλου κρεμμενον, μσον τν κακοργων, ὁρσα, τ σπλγχνα λγεις, κα μητρικς θρηνοσα, ἐβας· Ομοι! Τκνον μν, τίς θεα καὶ ἄφατος, οκονομα σου δι' ἧς, ἐζωσας τ πλσμα σου! Ἀνυμν σου τεσπλαγχνον.
Μετα τν β' Στιχολογαν
Καθσματα Κατανυκτικ
Τν Σοφαν καὶ Λόγον
Σταυρν πομείνας, ὡς γαθς, τοῦ Ἀδμ τν πτωχεαν, ἀναλαβών, μνε περγαθε, ἀναμρτητε Κριε, το θαντου εσπλαγχνε, τ κρτος κατλυσας, κατπθει σου Δσποτα, τν κσμον δισωσας· θεν Ζωοδτα, τν πεσοσαν ψυχν μου, οκτερησον δομαι, ὅταν κρνς τὰ ἔργα μου, Δικαιοκρτα φιλνθρωπε, κα δός μοι πανοικτρμον Θες, τν πταισμτων φεσιν ς εσπλαγχνος, ὅτι μνος πρχεις ναμρτητος.
νστης κ νεκρῶν
ν μστς δμ, ξλον θνατον νθησεν, ἐν μσδτς γς, ξλον ζων βλστησε· γευσμενοι γρ το πρτου, ἄφθαρτοι ντες, φθαρτο γεγναμεν, σχντες δ το δευτρου, τς φθαρσας κατετρυφσαμεν· ν τ Σταυργρ σωσε Χριστς, τγνος τν νθρπων.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
Τ προσταχθν μυστικῶς
κ τν αμτων τν μν, βροτς γεγννησαι, ἐκ τν αμτων δτν σν, βροτος θωσας, τος βρσει δ φθαρντας, ζητν κατλθες, ὡς περγαθος, ἐβα πλαι ἡ ἄμεμπτος, ἐν κλαυθμῷ, Χριστν θρηνοσα κρεμμενον, ἐν Σταυρῷ, ὃν ρσα νεκρομενον, δακρων ρρει κρουνος, τς ψεις καταξανουσα, καατν μεγαλνουσα.
Μετ τν γ' Στιχολογαν, ἕτερα
νστης κ νεκρῶν
Θεσεως ψευσθες, ὁ Γενρχης λπδος, φθορς τος ξ ατοῦ, πσιν ατιος φθη. Σ δέ δι Σταυρο σου, ζων πηγζεις ς περγαθος· θλων καγρ πγης, ἵνα τ πρτον λσς κατκριμα· διὸ ὑμνομν σου Χριστέ, τπθος τὸ ἑκοσιον.
Μαρτυρικν
Φωτορανίῳ καταλμπεται, σμερον ατη σκην· ν ατγρ στρατιαὶ Ἀγγλων γλλονται, σν ατας κα Μαρτρων χοροεφρανονται, ἐπτ μνμτν θλοφρων. Ατν τας παρακλσεσι, κατπεμψον τ κόσμ σου, τν ερνην Χριστέ, κατμγα λεος.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
νστης κ νεκρῶν
θαματος καινοῦ! ὢ φρικτο Μυστηρου! ἐβα ἡ Ἀμνς, τν Υἱὸν καθορσα, ξλ Σταυρο παγντα. Τί τοτο Λγε Θεοῦ ἀθνατε; πς νεκρς ρσαι, καγν σαλεεις ς παντοδναμος; ἀλλὰ ὑμν σου τν φρικτν, κα θεαν συγκατβασιν.
Κανν Σταυρσιμος, οὗ ἡ Ἀκριστιχς
Πλρωμα πντων τν καλν Σταυρς πλει. Ἀμν. Ἰωσφ
δ α' χος πλ. δ'
Ὁ Εἱρμὸς
Σταυρν χαρξας Μωσς, ἐπ' εθεας ῥάβδῳ, τν ρυθρν διτεμε, τῷ Ἰσραλ πεζεσαντι, τν δὲ ἐπιστρεπτικς, Φαρα τος ρμασι, κροτσας νωσεν, ἐπ' ερους διαγρψας, τὸ ἀήττητον πλον· δι Χριστῷ ᾄσωμεν, τ Θεῷ ἡμν, ὅτι δεδξασται.
Παλμας θεας Σταυρῷ, Ἰησοῦ ἁπλσας, πρς σεαυτν συνγαγες, χειρν σου τ πλαστοργημα, καὶ ἐκ χειρς πονηροῦ, πντας λευθρωσας, κα καθυπταξας, χειρ κραταιοττῃ, Βασιλετν πντων· δι πιστοὶ ᾄσωμεν, τ μεγθει σου τι δεδξασται.
Λυμαντικὴ ἐν δμ, γγονε τοξλου, ἡ ἀπευκτὴ ἀπγευσις, τν θνατον εσξασα, Χριστς δ θανατωθες, ἐπξλου πασι, ζων πγασε, καὶ ἔκτεινε τν φιν, θεϊκ δυναστείᾳ· διατῷ ᾄσωμεν τ Θεῷ ἡμν, ὅτι δεδξασται.
Μαρτυρικ
νδρσαντο ησοῦ, τν Μαρτρων πλθη, Σταυρ τε κατπθει σου, παθν κατεξανστασθαι, καὶ ἔναντι τν χθρν, στν Βασιλεοντα, ὁμολογεν τς κτσεως, προσφρειν τε βασνους, κα κινδνους περους· διτς σς δξης, ἔτυχον παντες, τς ϊδου ζως.
αντσματι θεουργῷ, το σεπτο σου αματος, οΜρτυρς σου Κριε, τν λτρωσιν ερμενοι, ταματα αυτν, ἀληθς κνωσαν, ἀδκως τυραννομενοι, σπονδς προσφρειν πσι, δαμοσι ψυχοφθροις· θεν σεπτθματα, σο προσηνχθησαν, τ το παντς Βασιλεῖ.
Σταυροθεοτοκον
ς βλεψ σε Σταυρῷ, τν τπντα βλποντα, ἡλομενον ἡ ἄμεμπτος, ὀδυρομνη λεγε· Τί τοτο τκνον μν, τί σοι νταπδωκαν οἱ ἀπολασαντες, πολλν σου δωρημτων, πς ποσω τν πνον; Δξα τσεσπλαγχνε, κα μακρθυμε, οκονομίᾳ φρικτῇ.
Κανν τς περαγας Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
ρματηλτην Φαραὼ ἐβθισε, τερατουργοσ ποτε, Μωσαϊκὴ ῥάβδος, σταυροτπως πλξασα, κα διελοσα θλασσαν, Ἰσραλ δ φυγδα, πεζν δτην δισωσεν σμα τ Θεῷ ἀναμλποντα.
Τ Θεοτκον σε κηρττειν χραντον, πσης αρσεως, ἀποτροπν φρει· σρκα γρ γενμενον, ἀναλλοιτως τεκες, τν πκεινα πσης, Θεογενντορ τς κτσεως, Λγον το Θεοτν ἀΐδιον.
ς ΘεοΜτηρ παρρησαν χουσα, πρς τν τεχθντα κ σοῦ, μονογενΛγον, κα Πατρ συνναρχον, κα συμφυτ Πνεματι, δυσωποσα μ πασῃ, κινδνων σσαι Πανμωμε, τος σ Θεοτκον δοξζοντας.
Σ Θεομτορ προστασαν χοντες, ο δειλισομεν, ττν χθρν στφος, τὸ ἀντιμαχμενον, τος εσεβς δοξζουσι, τν κ σο σαρκωθντα, Θεν τν λων καΚριον, ὃν πρ μν κδυσπησον.
Νος καορνιος τσν Μυστριον, τὸ ἀκατληπτον, κατανοεν ντως, ἀτονε Πανμνητε· τογρ Πατρς σνθρονος, ἐν γαστρ σου σκηνσας, ἐκ σο τεχθναι εδκησε, φσεσι διττας γνωριζμενος.
δ γ'
Ὁ Εἱρμὸς
βδος ες τπον, το Μυστηρου παραλαμβνεται· τ βλαστγρ προκρνει τν ερα, τ στειρευοσδ πρην, Ἐκκλησίᾳ νν ξνθησε, ξλον Σταυροῦ, ες κρτος κα στερωμα.
Μλανα κσμον, μετημφισθη ρν ὁ ἥλιος, ἐπξλου σε δκως ρθντα, κα διερργησαν πτραι, καγφβπσα φριξε, μνε Σωτρ, ες πντων πολτρωσιν.
πλσας χερας, Μωσς τπου Σταυρν τν τμιον, ὃν μεις νν κτυποντες μφρνως, ἔθνη λλφυλα πντα, των δαιμνων κτρεπμεθα, βλβης κτς, ἀπσης διαμνοντες.
Μαρτυρικ
Παθν κρατοντες, οἱ Ἀθλοφροι πθη εκνιζον, πολυτρποις πθεσιν μιλοντες, τοῦ ἑκουσως παθντος, κατπθη θανατσαντος, κατν ζων, τ κόσμῳ ἀνατελαντος.
νεπιστρφως, το μαρτυρου δν βαδζοντες, τ προσκμματα τς πλνης κ μσου, οεκλεες θλοφροι ποησαν, κα κατντησαν πρς καταπασεις, τς θεας εφραινμενοι.
Σταυροθεοτοκον
Νομμων δχα, τν νθρωπνων σε Τκνον τεκον, καπς νομοι ψοσ σε ξλῳ, μσον νμων τν μνον, νμους ζως κτιθμενον; ἡ Θεοτκος, θρηνδοσα πεφθγγετο.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
στερεσας κατ' ἀρχς, τος ορανος ν συνσει, κατν γν πὶ ὑδτων δρσας, ἐν τπτρ με Χριστέ, τν ντολν σου στριξον, ὅτι οκ στι πλν σου, ἅγιος μνε Φιλνθρωπε.
Νενεκρωμνον μου τν νον, ττς ζως νεργείᾳ, τς κ σο φανερωθεσης τ κόσμῳ, διανστησον, ολς, κατπους ξαλεφουσα, τς μαρτας μνη, Θεογενντορ πανμωμε.
σεις τν θεων Προφητν, κατς ατν προφητεας, ἐπεσφργισας, τεκοσα τν Λγον, τν λαλοντα δι' ατν, κατς ατν πληρσαντα, θεηγορας μνη, ελογημνη Πανμωμε.
πειρογμως κ Πατρς, τν πραἰώνων φρστως, ἐν γαστρ σου συλλαβοσα Παρθνε, ἀπεγννησας μν, Θεν μο καὶ ἄνθρωπον, ἐν κατρφσει, τλειον ο διαιρομενον.
Σοτν γαν Θες, γαστρα κατασκηνσας, ἐσαρκθη Θεομτορ ς οδε, κα δισωσεν μς, τος ζωηφροις πθεσιν· θεν σε σωτηρας, πλην Παρθνε γινσκομεν
δ δ'
Ὁ Εἱρμὸς
Εσακκοα Κριε, τς οκονομας σου τ Μυστριον, κατενησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδξασ σου, τν Θετητα.
Τ Σταυρ σου Παρδεισος, Στερ νεχθη, καὶ ὁ κατκριτος, εσκσθη πλιν νθρωπος, τν σν μεγαλνων, ἀγαθτητα.
σεκδρον εσβειαν, πστιν ς κυπρισσον, τν γπην τε, ὡσε πεκην περιφροντες, τν Σταυρν τν θεον, προσκυνσωμεν.
Νεκρωθντας ζωσας, Στερ τος νθρπους, νεκρς γενμενος, κατν φιν πενκρωσας, τν τν μαρταν πεισξαντα.
Μαρτυρικ
Τν παθν χρηματσαντες, σμμορφοι ο θεοι, το ΧριστοΜρτυρες, κοινωνο κατς λαμπρτητος, τς πουρανου, ἐχρημτισαν.
ραιθητε Μρτυρες, Λγτῷ ὡραίῳ, εαρεστσαντες, ἐλαμπρνθητε τν λιον, τς δικαιοσνης, ἀγαπσαντες.
Σταυροθεοτοκον
Νον βρφος κησας, τν πρτν αἰώνων, ὄντα παντλειον, κα ΣταυρΚρη πανμωμε, τελειοντα, πντα γαθτητι.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
Σ μου σχς Κριε, σ μου καδναμις, σ Θες μου, σ μου γαλλαμα, ὁ Πατρικος κλπους μ λιπών, κατν μετραν, πτωχεαν πισκεψμενος· δισν τ Προφτῃ, Ἀββακούμ σοι κραυγζω, τ δυνμει σου δξα Φιλνθρωπε.
Μετ Θεν, σ προστασαν κεκτμεθα· σγρ Μτηρ, Θεοῦ ἐχρημτισας, το ποιητο κα δημιουργοῦ, κατν μετραν, μορφν λαβντος Πανμωμε, κα τατην σεσωκτος, ἐκ φθορς κα θαντου, κατῇ ἑαυτοδξ δοξσαντος.
ς κ φυλς, το Βασιλως πρχουσα, τν τν λων, κατεξουσιζοντα, Λγον Θεν ττοκας μν, σρκα γεγοντα, κα μεναντα ναλλοωτον· διό σε Θεοτκον, ἀληθς κα κυρίως, Παναγα Παρθνε δοξζομεν.
Θεν κ σοῦ, τν σαρκωθντα δυσπησον, τν τρπτως, ὃ ἦν διαμεναντα, κα φυσικς σον τ Πατρί, κα σοτ Τεκοσῃ, γενμενον μοοσιον, συγχρησιν πταισμτων, κα ψυχν σωτηραν, τος μνοσί σε πστει δωρσασθαι.
Νν τν μορφν, τν θετοντων κατβαλε, τς εκνος, Κρη τν προσκνησιν, σοτς σεπτς, κα τοῦ ὑπρ νον, ἐκ σο σαρκωθντος, κακσμον λον φωτσαντος, καπντων τν γων, τος δπστει τιμντας, καταφαδρυνον μνη Πανμνητε.
δ ε'
Ὁ Εἱρμὸς
τρισμακριστον Ξλον! ἐν ᾧ ἐτθη Χριστς, ὁ Βασιλες καΚριος· δι' οππτωκεν ξλω πατσας, τῷ ἐν σο δελεασθες, Θετ προσπαγντι σαρκί, τ παρχοντι, τν ερνην τας ψυχας μν.
Καταστολν φθαρσας, τος γυμνωθντας μς, ἐνδσαι φιμενος, ἀπεξεδθης κα Σταυρῷ ἐξετθης, καὶ ἐγμνωσας χθροῦ, Χρισττ πανουργεματα· δι τοτ σου, τ παθματα δοξζομεν.
Αμα πλευρς ποστξαν, σωτηριδους σαφς, τν κσμον πεκθηρεν, ἐπιβμι τε αματα καταπασαν, τος φθαρντας τ καρπῷ, τς βρσεως νπλασε, καὶ ἐπγασεν, ἀφθαρσαν τας ψυχας μν.
Μαρτυρικ
Λελαμπρυσμνοι τκλλει, πολυειδν ακισμν, οΜρτυρες οἱ ἔνδοξοι, θείῳ αματ σου σημειωθντες, τν κωλουσαν τ πρν, διήλθοσαν ομφααν σαφς, καὶ ἐσκνωσαν, γεγηθτες ες Παρδεισον.
ς θαυμαστς σὺ ὑπρχεις, ἐν τος γοις Χριστέ, τος πστει σε ποθσασι! δι σογρ πλουτισθντες τ θεα, ἰαμτων ποταμος, ἐν τ κόσμῳ ἀναβλζουσι, κα ξηρανουσι, διεκχσεις τν παθν μν.
Σταυροθεοτοκον
Νενοσηκτας Παρθνε, τῇ ἁμαρτίᾳ ἡμς, ἰατρευσας κυσασα, τν Σωτρα ατρν τε τν λων, καὶ ἐν ξλ το Σταυροῦ, τραυματισθντα χραντε, τν παρχοντα, ἀφθαρσαν τας ψυχας μν.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
να τί με πσω, ἀπ το προσπου σου, τφς τὸ ἄδυτον, καὶ ἐκλυψ με, τὸ ἀλλτριον σκτος τν δελαιον, ἀλλ' ἐπστρεψν με, καί, πρς τφς τν ντολν σου, τς δος μου κατεθυνον δομαι.
πειρνδρως Παρθνε, τν περιριστον, φσει Θετητος, ἀνδρωθντα Λγον, δι' ἡμς τος νθρπους συνλαβες, ἐξ αμτων Κρη, παρθενικν διαπλασθντα, ὑπρ λγον κανμον τς φσεως.
ραιθης Παρθνε, τος τς παρθενας σου, ἀχρντοις κλλεσι, κατς πρτης Εας, περιστειλας ασχος τδσμορφον, τν Χριστν τεκοσα, περιβολν θανασας, χαριζμενον τος σ γεραρουσι.
ληθ Θεοτκον, πντες πιγνντες σε, πναγνε Δσποινα, τν κ σο τεχθντα, Θεν Λγον εδτες κηρττομεν, ἐν δυσν οσαις, θελητικας, ατεξουσαις, ὑπρ λγον κανμον τς φσεως.
Οσ τεχος πλουτοντες, κατ προστασίᾳ σου, περιφρουρομενοι, τσ θείᾳ δξῃ, ἐγκαυχμενοι σ μακαρζομεν· σγρ Παναγα, τν τν ψυχν μν πηγζεις, εφροσνην κατν γαλλασιν
δ ς'
Ὁ Εἱρμὸς
Νοτου θηρς ν σπλγχνοις, παλμας, Ἰωνς σταυροειδς διεκπετσας, τ σωτριον πθος, προδιετπου σαφς· θεν τριμερος κδς, τν περκσμιον νστασιν πεζωγρφησε, το σαρκ προσπαγντος Χριστο το Θεοῦ, κα τριημρῳ Ἐγρσει, τν κσμον φωτσαντος.
Σταυρς πγη ν τπῳ, Κρανου, μσον γς, κατν ν μσ Παραδεσου, ἐκβλαστσασαν ξλῳ, πληγν ἰάσατο· γρ Μεσσας ησος, μσον νμων, μνος δκαιος λστν κρεμμενος, ἑαυτ συνανψωσεν παντας, κατν ξ ψους πεσντα, ες χος πρριψε.
Ττξον Χριστὲ ἐκτείνας το θεου, κα πανσπτου Σταυροῦ ἔρριψας βλη, κατ το παλαμναου, τος λους σου τν χειρν, καὶ ἐγκατπηξας ατοῦ, ες τν ργλον, κα παμββηλον καρδαν Δσποτα, κα τελεως ατν θαντωσας, καὶ ὑπ' ατο τος θανντας, Οκτρμον ζωσας.
Μαρτυρικ
Αμτων εσαντα εθρα, σωμτων, ἐξ γων θλητν σβεσαν πσαν, τς εδωλομανας πυρν ν Πνεματι, καὶ Ἐκκλησας τς σεπτς, αλακας ρδευσαν, καὶ ἄσταχυν βλαστνειν πεισαν, σωτηρου λπδος καπστεως, δι' ὧν κτρφεται πσα, ψυχ θείᾳ χριτι.
φπτον τπρ πλεινως, τς γνμης, τς νθου εσεβς οἱ Ἀθλοφροι, ὀπηνκα νλ πυρ φλογζεσθαι, πονηροττων δικαστν, ψφῳ ἐδδοντο, καὶ ἄφλεκτοι διεφυλττοντο, ἐνεργείᾳ καχριτι Πνεματος, το στεφανσαντος τοτους, νομμως θλσαντας.
Σταυροθεοτοκον
ομφαα τν σν διλθε, καρδαν, καθορσης σν Υἱὸν χραντε Κρη, ἡπλωμνον ν ξλῳ, καπθη φροντα, καλγχ θεαν πλευρν, ἐξορυττμενον, θελματι, κα κατασφττοντα, ἐν αττν πολμιον δρκοντα· θεν θρηνοσα μητρικς τοτον μεγλυνες.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
λσθητ μοι Σωτρ· πολλαγρ αἱ ἀνομαι μου, καὶ ἐκ βυθοτν κακν, ἀνγαγε δομαι· πρς σγρ βησα, καὶ ἐπκουσν μου, ὁ Θες τς σωτηρας μου.
πλθε τ παντουργν, ἐπσ Πνεμα Πανμωμε, καΛγος το Θεοῦ, ἐν σο κατεσκνωσε, κασρξ χρημτισεν, ἀνεκδιηγτως, διαμείνας ναλλοωτος.
ς μψυχος κιβωτς, τν Νομοδτην χρησας, ὡς γιος δ νας, ἐδξω τν γιον, γενμενον νθρωπον, ἐπ' εεργεσίᾳ, τν νθρπων Παναμμητε.
Κυραν σε το παντς, καΔσποιναν νομζομεν, τν ντως ντα Θεόν· ρρτως γρ ττοκας, τν πντα ποισαντα, κα διακρατοντα, κα συνχοντα Πανμωμε.
Θεν τεχθντα κ σοῦ, ἐπγνωμεν Θεονμφευτε, ὃν ξιλωσαι νν, ἡμν ς σχουσα, τος πστει κραυγζουσι, δωρηθναι λσιν, τν πταισμτων Παναμμητε.
δ ζ'
Ὁ Εἱρμὸς
κνοον πρσταγμα, τυρννου δυσσεβος, λαος κλνησε, πνον πειλς, κα δυσφημας θεοστυγος· μως τρες Παδας οκ δειμτωσε, θυμς θηριδης, οπρ βρμιον· λλ' ἀντηχοντι δροσοβλ πνεματι, πυρ συνντες ψαλλον, ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
τε φπλωσαι, ἐν ξλ το Σταυροῦ, καθπερ μπελος, Λγε το Πατρς, γλεκος πσταξας μυστικν, παων τν μθην τς παραβσεως, καπντας εφρανων τος εδτας σε, Θεν κα Κτστην κουσως πσχοντα, κασζοντα τος ψλλοντας· ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
Σταρωσιν νεγκας, Χριστ μου ησοῦ, τν πονεδιστον, παων τ βροτν, πντα νεδη κα στεναγμος, χολς γεσω πικραν πασαν, ἐξαρων κακας, ἐπλγης μν, πληγς Οκτρμον ψυχικς ἰώμενος, καψλλειν προτρεπμενος, ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
Μαρτυρικ
Πνοις τν πονον, γενναοι θληταί, ζων κτσασθε· θεν τος μν, πνους κουφζετε παντελς, χριν λαβντες ξ ψους νδοξοι, ἰᾶσθαι τπθη κα πνεματα, ἀποδικειν κα πιστν προστασθαι, κασζειν τος κραυγζοντας· Ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
στητε Μρτυρες, πρβματος Χριστν, ἀνακηρττοντες, σρκα δι' ἡμς, ἀναλαβντα δχα φθορς, κα μιμητατν παθν ατοῦ, δεικνμενοι ντως, πυρς κκωσιν, ὑπστητε, καπσαν λλην βσανον νγκατε, ἐν εφροσνψλλοντες· ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
Σταυροθεοτοκον
Λπης πεπλρωμαι, ὁρσ σε Υἱέ, ἀδκως πσχοντα, ττρωμαι ψυχν, λγχ τρωθντος σου τν πλευρν, ἡ Θεοτκος βόᾳ κλαουσα, καὶ ὀδυρομνη, μνη Δσποινα, ἣν παξως πντες μακαρζομεν, καεσεβς κραυγζομεν· ὁ ὑπερμνητος, τν Πατρων καὶ ἡμν, Θες ελογητς εἶ.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
Θεο συγκατβασιν τπρ δσθη ν Βαβυλν ποτε· δι τοτο ο Παδες ν τ καμνῳ ἀγαλλομν ποδὶ ὡς ν λειμνι χορεοντες ψαλλον· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
δονν πεπλρωται, Δαυδ το θεου, ἡ θεα πρρρησις, λιτανεουσιν ντως, τσ προσπ Θεογενντορ γνή, ο κεκτημνοι τν πλοτον τς χριτος, καελογοντες Θεν, τν τν Πατρων μν.
Νν πντα πεπλρωται, φωτς το θεου, δι σοΠναγνε· σγρ πλη φνης, δι' ἧς τ κόσμ Θες μλησε, καταφωτζων, τος πστει κραυγζοντας· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
Λυτρομενοι Πναγνε, τ θείῳ τκτς παρθενας σου, τν δεσμν το θαντου, κατς κατρας το πρωτοπλστου δμ, σ Θεοτκον, φρονοντες κραυγζομεν· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
Κυραν σε Δσποιναν, κα Θεοτκον, πντες δοξζομεν· δι σογρ Πλστης, τν σωτηραν τφσει πσ σαφς βρβευσε· κα δι τοτο, συμφνως κραυγζομεν· Ελογητς Θες, ὁ τν Πατρων μν.
δ η'
Ὁ Εἱρμὸς
Ελογετε Παδες, τς Τριδος σριθμοι, Δημιουργν Πατρα Θεν, ὑμνετε, τν συγκαταβντα Λγον, κατπρ ες δρσον μεταποισαντα, καὶ ὑπερυψοτε τπσι ζων παρχον, Πνεμα πανγιον ες τος αἰῶνας.
Ελογετε Ξλον, δι' οπσα φνισται, ἡ ἐν δμ δολα ρ φυεσα, βρσει πονηρ τοΞλου, κα Χριστς ψοται ὁ ὑπεργαθος, ὁ ἀνυψωθναι ν τοτῳ ἐθελουσως, αρετισμενος δι' εσπλαγχναν.
ερς δλου, ἐναλλξ ὁ ἀοδιμος, ἐπευλογν γγνους ποτέ, τν τπον τοῦ ἡγιασμνου Ξλου, δι' οελογα πσι δεδρηται, τος κατηραμνοις, κακστ τοξλου βρσει, καὶ ὀλισθσασι κακν ες βθη.
νορθοται παν, τὸ ἀνθρπινον Δσποτα, σοῦ ὀρθωθντος π το Σταυροῦ, κα στφος, ππτει πονηρν δαιμνων, κατ διεσττα νωσιν δχεται, καὶ ὑπερυψοται τ κρτος τς ξουσας, κατς δυναστεας σου ες τος αἰῶνας.
Μαρτυρικ
Μακαραν δξαν, κα τρυφν διρρευστον, κα φωταυγ σκηνματα νν κληροσθε, θεοι θλητα Κυρου, κα τας οραναις σκηνοσθε Τξεσι, κατν οιδμων λπδων μν τπρας, νν κατειλφατε ν εφροσνῃ.
μν νδρεα, ὑπρ λιον λαμψε, φωτοειδες Χριστοῦ Ἀθληταί, καπσαν, τν το διαβλου πλνην, θεϊκ δυνμει ναπημαρωσε, κα πιστν καρδας Μρτυρες εσεβοφρνων, ἐφωταγγησεν ες τος αἰῶνας.
Θεοτοκον
Νοητν νεφλην, κα σκηνν γισματος, θρνον Θεο καπλην φωτς λυχναν, καὶ ἀνατολν τοΛγου, ο πιστοί σε πντες κατονομζομεν, πναγνε Παρθνε τοπντα τεκτηναμνου, Μτηρ πρχουσα ελογημνη.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
πταπλασως κμινον, τν Χαλδαων τραννος, τος θεοσεβσιν, ἐμμανς ξκαυσε, δυνμει δ κρεττονι, περισωθντας τοτους δν, τν δημιουργν κα λυτρωτν νεβα· ο Παδες ελογετε, Ἱερες νυμνετε, λας περυψοτε, ες πντας τος αἰῶνας.
Φωτς δτου γγονας, ἐνδιατημα Πναγνε, τας τς παρθενας, καλλονας στρπτουσα, καπντας κατηγασας, τος Θεοτκον σε ληθῆ, καθομολογοντας κ ψυχς κα βοντας· ο Παδες ελογετε, Ἱερες νυμνετε, λας περυψοτε, Χριστν ες τος αἰῶνας.
Λγον Θεοτν ναρχον, κα Πατρ συννοομενον, τν κ τομὴ ὄντος, Πατρικ βουλματι, τπν συστησμενον, θεοπρεπς γεγννηκας, σρκα γεγοντα δι΄μς τος νθρπους· διό σε Θεοτκον, ὀρθοδξως φρονομεν, Χριστν περυψοντες, ες πντας τος αἰῶνας.
ερωτρα πφηνας, Θεοτκε πανμωμε, τς περκοσμου, τν γγλων τξεως· τν τοτων γρ ττοκας, Δημιουργν καΚριον, ἐκ Παρθενικς πειρογμου νηδος, ἐν δο τας οσαις, ἀσυγχτως, ἀτρπτως, μιδὲ ὑποστσει, Θεν σεσαρκωμνον.
Νενεκρωμνην Πναγνε, τν ψυχν μου τος πτασμασι, κα κατεφθαρμνην, ἰοβλοις δγμασι, Θεν τν δυνμενον, ζωοποιεν τσμπαντα, ἡ ἀπειρογμως πρ φσιν τεκοσα, ἀνστησον βοσαν· ερες ελογετε, λας περυψοτε, Χριστν ες τος αἰῶνας.
δ θ'
Ὁ Εἱρμὸς
δι βρσεως τοξλου, τγνει προσγενμενος, θνατος δι Σταυροῦ, κατργηται σμερον· τς γρ προμτορος παγγενς, κατρα διαλλυται, τ βλασττς γνς Θεομτορος, ἣν πσαι α Δυνμεις, τν ορανν μεγαλνουσι.
ερωττως σε ψοντες, Οκτρμον προσκυνομν σου, λγχην τε κατν Σταυρν, τν σπγγον, τν κλαμον, κα τος χερσ παγντας κα ποσν, ἁγους λους Δσποτα, δι' ὧν ερομεν τελεαν φεσιν, κατς ν Παραδεσῳ, διαγωγς ξιθημεν.
πς δκως κατεκρθης, παγναι δικαιτατε, μνε πντων βασιλεῦ, ἐν ξλ σταυρομενος, το δικαισαι πντας κζητν, τος πστει τ παθματα, τὰ ἑκοσια κατν οκονομαν σου, δοξζοντας παστως, κασὲ ἀε μεγαλνοντας.
Μαρτυρικ
Σμα προδντες τας βασνοις, προθμως ο Πανεφημοι, ἤνεγκαν τος ακισμος, τν βαιον θνατον, τς κτομς μελν, τος σπαραγμος, καπσαν λλην βσανον, τ πρς Κριον φλτρ πυρομενοι· δι στεφανηφροι, ἐν ορανος πολιτεονται.
ποστλων κα Μαρτρων, γλυκτης τας εχας ατν, πντων μν τς εχς, ὡς εσπλαγχνος πλρωσον, ἁμαρτημτων λσιν τν πολλν, παρχων κα ταπενωσιν, τν τς σς Βασιλεας οκεωσιν, Χριστ Θετν λων, ὁ δι' ἡμς φθες νθρωπος.
Σταυροθεοτοκον
Φωτοειδς παστς ρθης, Παρθνε τοοκσαντος, σοτν φθορον νηδν, καπθος μακριον, καθυπομεναντος θελοντί, καπσι τν πθειαν, παρασχντος δι' ἄφατον λεος, ὃν πστει προσκυνοντες, σεσεβς μεγαλνομεν.
Κανν τς Θεοτκου
Ὁ Εἱρμὸς
ξστη π τοτῳ ὁ ορανς, κατς γς κατεπλγη τπρατα, ὅτι Θες, ὤφθη τος νθρποις σωματικς, καὶ ἡ γαστρ σου γγονεν, ερυχωροτρα τν ορανν· διό σε Θεοτκε, Ἀγγλων καὶ ἀνθρπων, ταξιαρχαι μεγαλνουσι.
Νικσαν τς αρσεις νεανικς, τν σεπτν κκλησαν, ἀνδειξον, ἣν Χριστς, αματι τιμίῳ τῷ ἑαυτοῦ, ὡς γαθς κτσατο, Κεχαριτωμνη σς Υἱός, κασσον κ κινδνων, κατς πικρατεας, τς κατεχοσης μς Δσποινα.
ιφθντας ορανου διαγωγς, κα πεσντας θλως ες θνατον, πλιν μς, Μτηρ γενομνη το Λυτρωτοῦ, ἀνεκαλσω Πναγνε, κα πρς τν ρχααν πλιν δραμεν, ἠξωσας πατρδα· διό σε Θεοτκε, ἀκαταπαστως μεγαλνομεν.
αδως Θεοτκε διαπερν, τν τοβου παρσχου μοι κλδωνα, τν πειρασμν, τς παναστάσεις κατν παθν, ὡς γαθ πρανουσα, κα καθοδηγοσα πρς ρετς, ορνιον πορεαν, ὅπως ς εεργτιν, ἀκαταπαστως μεγαλνω σε.
Σωτρα ς τεκοσα κα Λυτρωτν, σωτηρας με Κρη, ἀξωσον, ἐπιτυχεν, Πναγνε πταισμτων μου τς σειρς, τας σας πρεσβεαις λουσα· πντα γρ ς θλεις σ κατορθος, ὡς φρουσα ν κλποις, τν πντων Βασιλα, τν γαθτητι σγκριτον.
πστιχα τν Ανων, Σταυρσιμα
Το Μωσως ἡ ῥάβδος, τν τμιον Σταυρν σου, προετπου Σωτρ μν· ν ατγρ σζεις, ὡς κ βυθο θαλσσης, τν λαν σου Φιλνθρωπε.
ν δμ Παρδεισος ποτέ, τξλον τς γνσεως, ἀνεβλστησεν ν μστν φυτν, ἡ Ἐκκλησα σου Χριστέ, τν Σταυρν σου ξνθησε, τν πηγσαντα τ κόσμτν ζων, ἀλλτμν θαντωσε, βρσει φαγντα τν δμ, τδὲ ἐζωοποησε, πστει σωθντα τν Λστν, οτς φσεως, κοινωνος μς νδειξον, Χριστὲ ὁ Θες, ὁ τπθει σου λσας, τν καθ' ἡμν μαναν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ ἀξωσον μς, τς βασιλεας σου Κριε.
Μαρτυρικν
Τί μς καλσωμεν γιοι; Χερουβεμ; ὅτι μν πανεπασατο Χριστς, Σεραφεμ; ὅτι παστως δοξσατε ατν, Ἀγγλους; τγρ σμα πεστρφητε, Δυνμεις; ἐνεργετε ν τος θαμασι· πολλὰ ὑμν τὰ ὀνματα, κα μεζονα τ χαρσματα, πρεσβεσατε, το σωθναι τς ψυχς μν.
Δξα... Κα νν... Σταυροθεοτοκον
το παραδξου θαματος! ὢ μυστηρου φρικτοῦ! ὁ τφσει θνατος, πς ν ξλ κρμαται; πς θαντου νν γεεται; πς κατακρνεται ὁ ἀνεθυνος; Κρψον τφς σου, κα φρξον λιε, βλπων ττλμημα, ἡ Παρθνος λεγεν ν στεναγμος βλπουσα σταυρομενον, Χριστν ν τεκε.
 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ
Οἱ Μακαρισμοὶ
Μνσθητι μν, Χριστ Σωτρ τοκσμου, ὥσπερ τοΛστοῦ, ἐμνσθης πξλου, κα καταξωσον πντας, μνε Οκτρμον, τς ορανου Βασιλεας σου.
τεινας Χριστέ, παλμας πξλου, κατς πονηρς, ἀρχς καὶ ἐξουσας, παρεδειγμτισας σσας τς τοτων βλβης, τος εσεβς σε μεγαλνοντας.
Λγχ κεντηθες, κρεμμενος ν ξλῳ, ἔβλυσας μν, κρουνος θανασας, θανατωθεσιν φρνως τ παραβσει· θεν ν φβῳ ἀνυμνομν σε.
Μαρτυρικν
Ξνοι τν τς γς, δεικνμενοι δων, ξναις αυτος, ἐξδωκαν βασνοις, οἱ Ἀθλητα τραυματσαντες τν Βελαρ, τος αυτν γοις τραμασι.
Δξα...
Μαν το Πατρς, κα Πνεματος καΛγου, ἄναρχον ρχν, πιστο δοξολογοντες, δετε προσπσωμεν λσιν τν γκλημτων, ατατοντες ς Θεῷ ἡμν.
Κα νν... Σταυροθεοτοκον
Τὸν Ἐμμανουήλ, Ἀμνὸν Θεοῦ καὶ Λόγον, βλέπουσα σαρκί, κρεμάμενον ἐν ξύλῳ, Ἀμνὰς ἡ μόνη ἀμίαντος καὶ Παρθένος, λύπῃ συνείχετο δακρύουσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου