Κυριακή 18 Μαΐου 2014

ΜΗΝΑΙΟΝ ΣΕΠ. (7)



ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΗ Ζ’ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
Προερτια τς Γεννσεως τς περαγας Θεοτκου, κα το γου Μρτυρος Σζοντος.
ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ
Ες τ, Κριε κκραξα, στμεν Στχους ς’ κα ψλλομεν Στιχηρ Προσμοια τς Θεοτκου τρα κα το γου τρα.
Τς Θεοτκου.
χος α’
Τν ορανων ταγμτων.
Τς παγκοσμου τ κσμ, χαρς ντειλαν, α νοητα κτνες, προμηνουσαι πσι, τν λιον τς δξης, Χριστν τν Θεν, ν τ γεννσει σου χραντε· σ γρ μεστις δεχθης τς ληθος, εφροσνης τε κα χριτος.
προερτιος ατη, δξα σου χραντε, προκαταγγλλει πσι, τς τς σς εμενεας, λαος εεργεσας· σ γρ τς νν, εφροσνης πρξενος, κα τς μελλοσης ατα χαρς μν, κα τρυφς θεας πλαυσις.
θεοχρητος Κρη, κα Θεοτκος γν, τν Προφητν τ κλος, το Δαυδ θυγτηρ, σμερον γεννται ξ ωακεμ, κα τς ννης τς σφρονος, κα το δμ τν κατραν τν ες μς, νατρπει ν τ τκ ατς.
Το γου.
χος δ’
δωκας σημεωσιν.
Σθνει δυναμομενος, τ σθενς σου Μακριε, το μν τν σθνειαν, θελσει φορσαντος, τν Μαρτρων δρμον, δινυσας χαρων, κα τν νσχυρον χθρν, ραιοττοις ποσ συντριψας· δι σοι νεπλξατο, νικητικ διαδματα, ησος φιλνθρωπος κα Σωτρ τν ψυχν μν.
χθρος τραυμτισας, τ τραυματζεσθαι νδοξε, κα ες γν κατηδφισας, Σταυρν πλισμενος, κα τν παντευχαν, περιβεβλημνoς, τν διρρηκτον σαφς, κα τν γπην νστερνισμενος, το σ πρς τ βασλεια, τ νοητ μετοικσαντος, ς ἀήττητον Μρτυρα, ς ορνιον νθρωπον.
Σωτρα κα Κριον, τν πρ σο τ κοσια, ποστντα παθματα, σαφς κμιμομενος, θλοφρε Σζων, σαυτν κουσως, πρς ακισμος πρς κτομς, πρς νυποστους βασνους δδωκας· δι σ ντημεψατο, πουρανοις χαρσμασι, κα πηγν αμτων σε, τος ποθοσιν νδειξε.
Δξα... Κα νν... χος δ’
Τν πνσεπτν σου γννησιν, Παναγα Παρθνε γν, τν γγλων τ πλθη ν οραν, κα νθρπων τ γνος π τς γς μακαρζομεν· τι Μτηρ γγονας, το Ποιητο τν πντων Χριστο το Θεο. Ατν κετεουσα πρ μν μ πασ δεμεθα, τν ες σ μετ Θεν τς λπδας θεμνων, Θεοτκε πανμνητε κα πειργαμε.
Ες τν Στχον, Στιχηρ Προσμοια.
χος πλ. δ’
  το παραδξου θαματος.
το παραδξου θαματος! ς ξ γνου μητρς, κα κρπου στειρσεως, ῥάβδος νθος φρουσα, ναφεται σμερον, Θεομτωρ κα πειργαμος, κ τν δικαων ωακεμ κα' ννης· θεν κα χαρει νν, Προφητν τ σστημα, Πατριαρχν, πσα μγυρις, ν τ γεννσει ατς.
Στχ. κουσον, θγατερ, κα δε, κα κλνον τ ος σου, κα πιλθου το λαο σου, κα το οκου το πατρς σου, κα πιθυμσει Βασιλες το κλλους σου.
Σμερον Δαυδ γλλεται, κα, εσσα νν σκιρτ κα Λευ μεγαλνεται, κα χαρει τ πνεματι, ωακεμ δκαιος, κα τεκνα τς ννης λεται, τ σ γεννσει Μαρα χραντε, θεοχαρτωτε· κα γγλων σστημα, σν τος βροτος, πντες μακαρζομεν, τν θεαν μτραν σου.
Στιχ. Τ πρσωπν σου λιτανεσουσιν ο πλοσιοι το λαο.
Χαροις τν βροτν τ σστημα· Χαρε Κυρου να· χαρε ρος τ γιον· χαρε θεα τρπεζα· χαρε λχνε λφωτε, χαρε τ κλος τν ρθοδξων σεμν· χαρε Μαρα, Μτηρ Χριστο το Θεο· χαρε πανμωμε· χαρε θρνε πρινε· χαρε σκην· χαρε βτε φλεκτε· χαρε πντων λπς.
Δξα... Κα νν... χος δ’
Γερμανο
παγκσμιος, χαρ, κ τν δικαων ντειλεν μν, ξ ωακεμ κα τς ννης, πανμνητος Παρθνος· τις δι᾿ περβολν καθαρτητος, νας Θεο μψυχος γνεται, κα μνη κατ λθειαν, Θεοτκος γνωρζεται. Ατς τας κεσαις Χριστ Θες, τ κσμ τν ερνην κατπεμψον, κα τας ψυχας μν τ μγα λεος.
πολυτκιον  χος δ’
Κατεπλγη Iωσφ.
κ τς ῥίζης εσσα, κα ξ σφος το Δαυδ, θεπαις Μαριμ, τκτεται σμερον μν· δι κα χαρει σμπασα κα καινουργεται, συγχαρει τε μο, ορανς κα γ, Ανσατε ατν α πατρια τν θνν, ωακεμ εφρανεται, κα ννα πανηγυρζει κραυγζουσα· στερα τκτει, τν Θεοτκον, κα τροφν τς ζως μν.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Μετ τν α’ Στιχολογαν.
Κθισμα  χος α’
Το λθου σφραγισθντος.
Τεχθεσα παραδξως, στειρωτικν ξ δνων, παρθενικν κ λαγνων, κησας πρ φσιν· ραος φανεσα γρ βλαστς, ξνθησας τ κσμ τν ζων· δι τοτο α Δυνμεις τν ορανν, βοσ σοι Θεοτκε· Δξα τ νν προδ σου σεμν, δξα τ παρθενίᾳ σου, δξα τ κυοφορίᾳ σου, μνη Πανχραντε.
Δξα... Κα νν... Τ ατ
Μετ τν β’ Στιχολογαν.
Κθισμα  χος πλ. α’
Tν συνναρχον Λγον.
Τ ορνια πντα νν παγλλονται, τν νθρπων τ γνος συνεορτζει ατος, κα ο Προφται μυστικς συνευφρανονται· ν γρ προεδον τυπικς, ν τας ρχααις γενεας, βτον κα στμνον κα ῥάβδον, νεφλην πλην κα θρνον, κα μγα ρος, γεννται σμερον.
Δξα... Κα νν... Τ ατ
Ο Kαννες, Προερτιος τς Θεοτκου, κα το γου.
Τς Θεοτκου, ο κροστιχς
Γννησιν μν τς θεπαιδος Κρης. ωσφ.
δ α’  χος δ’
νοξω τ στμα μου.  
Γηθμενοι σμερον, μετ’ εφροσνης μνσωμεν, τ θεον γενθλιον, τς Θεομτορος· κα γρ ττοκε, χαρν τ οκουμν, λπην Προμτορος ξαφανσασα.
κ στερας προρχεται, τς μαρτας στερωσις, ν νμος προγραψε, κα τ κηργματα, προεδλωσαν, τν θεων θεηγρων, πναγνος Δσποινα, κα παναμμητος.
Νας κα παλτιον, το Βασιλως γεγνησαι, ν τν κατοκησιν ατο ποιομενος, οκητριον, τς γας Τριδος, πιστος περγσεται περοσιος.
Νυμφν ραιτατος, θρνος Θεο ψηλτατος, δεχθης Θενυμφε, ν καθσας σαρκ, τος καθημνους, ν σκτει πωλεας, γερε πρς γνσεως, φς γαθτητι.
Κανων το γου. Ποημα Θεοφνους.
δ α’  χος δ’
Θαλσσης τ ρυθραον.
Σωθναι τος τν σεπτν σου σμερον, μνμην γεραροντας, π παντοων Σζων πειρασμν, κα κινδνων κα θλψεων, τν εεργτην Κριον, νν καθικτευε παννδοξε.
στρα πυρσοφα νδειξε, Χριστς ν ψει σε, τς κκλησας Μρτυς ληθς, τας τν θλων σου λμψεσι, τν οκουμνην πασαν, καταλαμπρνοντα πανεφημε.
Τοξεσας πομονς τος βλεσι, τος το Κυρου χθρος, κα τς νδρεας ξφει τ ατν, διακψας στρατεματα, νικητικν διδημα, Σζων πεληφας μακριε.
Θεοτοκον.
σπρως τ το Πατρς βουλματι, κ θεου Πνεματος, τν το Θεο συνεληφας Υἱόν, κα σαρκ πεκησας, τν κ Πατρς μτορα, κα δι᾿ μς κ σο πτορα.
Τς Θεοτκου.
δ γ’
τι στερα τεκεν.
γ κατκαρπος, κ γς κρπου γεννται, τις καρπογονσει, τν γεωργν τν γαθν, κα ζωηφρον σταχυν, τν τρφοντα πντας θείῳ νεματι.
Σμερον βλστησε, τς Παρθενας ῥάβδος, ξ ς νθσει νθος, φυτουργς μν Θες, τ πονηρ βλαστματα, ποτμνων κρ γαθτητι.
δε τ λξευτον, ρος κ πτρας γνου, ποτεχθν τν λθον, καρπογονε τν νοητν, ς συντριβν ργσεται, τν ξονων πντων το λστορος.
Νμου προχαργματα, σ προεδλωσαν Κρη· τν νομοδτην σ γρ, νομμων δχα ν γαστρ, κυοφορες τηροντ σε, πρ λγον φθορον μαντον.
Το γου.
Εφρανεται π σοὶ.
Αμτων σου α οα, ποταμηδν δι Χριστν εσασαι, πρ σεβν σβεσαν, Μρτυς θλοφρε οδιμε.
πστης καρτερικς, τν ακισμν τς προσβολς, ρρηκτος, πργος καθπερ νδοξε, πλνης καθελν τ χρωμα.
Καθελες δαυϊτικς, ς Γολιθ τν νοητν τραννον, κα τ ατο στρτευμα, πστεως σφενδν Παννδοξε.
Θεοτοκον.
Σ μνη τος π γς, τν πρ φσιν γαθν πρξενος, Μτηρ Θεο γγονας· θεν σοι τ Χαρε κραυγζομεν.
Ερμς.
Εφρανεται π σο, κκλησα σου Χριστ κρζουσα· Σ μου σχς Κριε, κα καταφυγ, κα στερωμα.
Κθισμα το γου.
χος δ’
Ταχ προκατλαβε σωθες δι πστεως, Σζων πολαθλε, σωτριος γγονας, χειμαζομνων λιμν, προνοίᾳ Χριστο το Θεο· βρεις γρ αμτων, ποταμος τος ποθοσι, παεις ρρωστημτων, τν φλογμν καθ᾿ κστην· δι τν θεαν μνμην σου, πστει γεραρομεν.
Δξα... Κα νν... Προερτιον
χος πλ. δ’
Τ προσταχθν.
γαλλισθω ορανς, γ εφραινσθω· το Θεο γρ ορανς, ν γ τχθ, Θενυμφος ατη ξ παγγελας, στερα βρφος θηλζει τν Μαριμ· κα χαρει π τ τκ ωακεμ. Ῥάβδος λγων τχθη μοι, ξ ς τ νθος Χριστς, βλστησεν κ ῥίζης Δαυδ. ντως θαμα παρδοξον!
Τς Θεοτκου.
δ δ’
καθμενος ν δξ, π θρνου Θετητος, ν νεφλ κοφη, λθεν ησος πρθεος, τ κηρτ παλμ κα δισωσε, τος κραυγζοντας· δξα Χριστ τ δυνμει σου.
περτρα τν γγλων, π γς Κρη τκτεται, ν γιωσν, οσα κα καθρσει σγκριτος, τις τν κθαρσιν πντων Xριστν τξεται, γιτητα, κα παντελ πολτρωσιν.
Μακαρα κοιλα, τς ννης γεγνηται· τν γρ ν κοιλίᾳ, μλλουσαν χωρεν τν μακριον, κα μ χωρομενον Λγον, πεγννησεν, ναγννησιν, πσι πιστος παρεχμενον.
Νν ζφος τς κακας, κμειοσθαι πρχεται· γρ το λου, μψυχος νεφλη ντειλε, στειρωτικν κ λαγνων, πανμωμος, ς τν γννησιν, τν φωταυγ ορτσωμεν.
ς κατκαρπον λααν, τν κ ῥίζης βλαστσασαν, εσσα Παρθνε, ννα σε βλαστνει βλαστνουσαν, τν λεμονα Λγον, ο τ λεος, κα λθεια, δι παντς προπορεεται.
Το γου.
παρθντα σε δοσα.
Πυρπολομενος γπ Θεο Παμμκαρ, τν φρυγανδη πασαν, πλνην τν θων, φλεξας τος λγοις σου, κα χαρων κραυγαζες· Δξα τ Δυνμει σου Κριε.
γιτευκος πρχων νας Κυρου, ες τν ναν εσδραμες τν θεωττων κα τοτων σεβσματα, γενναως συντριψας Μρτυς θλοφρε πανεφημε.
ατρεον ναδδεικται πσης νσου, τ ερν σου τμενος, πστει τος φοιτσι κα τς ριστεας σου, ν τοτ γεραρουσι, Σζων θλοφρε θαυμσιε.
Θεοτοκον.
πειρογμως κησας Παρθνε, κα μετ τκον φθης παρθενεουσα πλιν· θεν σιγτοις φωνας, τ Χαρ σοι Δσποινα, πστει διστκτ κραυγζομεν.
Τς Θεοτκου.
δ ε’
ξστη τ σμπαντα.
Τ σφραγισμνον νν βιβλον ποτκτεται, περ ναγνσεται οδλως, φσεως νμ βροτς τηρομενον, Λγου ες κατοκησιν καθς, ββλοι προεδλωσαν, θεηγρων ν πνεματι.
μπελος σμερον, τχθη σωτριος, τις τν κρατον νθσει, βτρυν τν θεον, γλεκος προχοντα, ξ ο πς πνων μυστικς, θεαν κα σωτριον, εφροσνην καρπσεται.
Σκιρτσατε γγελοι, νθρποις συγχορεοντες· σμερον κ στερας Παρθνος, ποτεχθεσα τν λπην παυσε, κα προοιμιζεται χαρν, τος πανηγυρζουσι, τν ατς θεαν γννησιν.
Θεος προδιγραψε, Προφτης προδηλτατα, τμον σε καινν ν δακτλ, Λγος πατρῴῳ, Κρη γραφσεται, ββλ καταγρφων τς ζως, πντας γαθτητι, τος ατ πειθαρχσαντας.
Το γου.
Σ Κρι μου φς.
Σ Μρτυς τ φωτ, τς Τριδος λαμπμενος, μεωσας θεας, πολυθου τν ζφον, φωστρ φθες εφωτος.
Σ ῥόδον εανθον, ρυθρ τν αμτων σου, Μακριε δεδειγμνος, εωδίᾳ θαυμτων, τν κσμον εωδασας.
Σ βτρυς νοητς, τς μπλου πρχων Χριστο, νβλυσας μαρτυρου, εκατνυκτον ονον, τος πστει σε δοξζουσι.
Θεοτοκον.
Σ πλον ρραγς, κατ᾿ χθρν προβαλλμεθα· σ γκυραν κα λπδα, τς μν σωτηρας, Θενυμφε κεκτμεθα.
Τς Θεοτκου.
δ ς’
Τν θεαν τατην.
τχθη σμερον γφυρα, μετγουσα πρς φς τ νθρπινον, κλμαξ ορνιος, ρος Θεο μφανστατον, Θεοτκος Κρη ν μακαρσωμεν.
κχλος ννα προγαγε, πορφραν τν τ ριον βψασαν, τς σωματσεως, το Βασιλως ες στερον, ν παξως πντες μνολογσωμεν.
Πηγ νυν προελλυθε, ανδος κ μικρς Πανμωμος, τις τν βυσσον, τς σωτηρας κυσασα, πολυθεας πασει πειρα εματα.
κρπου ῥίζης βλστησας, κα πρρριζον κακας τν κανθαν, τ πρ φσιν σου, θείῳ βλαστ ναπτεμες, Θεογενντορ Κρη ειμακριστε.
Το γου.
Θσω σοι, μετ φωνς.
Θεσθαι, δι᾿ γπην Θεο προελμενος, μωμον θμα καθπερ, τ ατο τραπζ προσενηνχθης· δι τοτο, εσεβς σε τιμμεν πανεφημε.
βρχως, διαπλεσας τς πλνης τ πλαγος, ες τν λιμνα τς νω, βασιλεας Μρτυς, γκαθωρμσθης, αωνου πολαων γαλνης μακριε.
νυξι, σιδηρος σου τ σπλγχνα κατξανεν, νηλες δικτης, λλ᾿ ες χερας Θεο τ πνεμα, μετ δξης ναπθου Παμμκαρ οδιμε.
Θεοτοκον.
θαμα, τν πντων θαυμτων καιντερον· τι Παρθνος ν μτρ, τν τ σμπαντα περιχοντα, πειρνδρως, συλλαβοσα οκ στενοχρησε.
Ερμς.
Θσω σοι, μετ φωνς ανσεως Κριε, κκλησα βο σοι, κ δαιμνων λθρου κεκαθαρμνη, τ δι᾿ οκτον, κ τς πλευρς σου εσαντι αματι.
Κοντκιον Προερτιον.
χος γ’
Παρθνος σμερον.
Παρθνος σμερον, κα Θεοτκος Μαρα, παστς λυτος, το ορανου Νυμφου, τκτεται, π τς στερας θεοβουλτως, χημα, το Θεο Λγου ετρεπισθναι· ες τοτο γρ κα προωρσθη, θεα πλη, κα Μτηρ τς ντως ζως.
Οκος.
Τ στειρευοσ καρπς δθη θεπαις Μαρα· ν προεδον ποτ θεοι Προφται ν Πνεματι· τατην μες σμερον ρντες, ν τος κλποις τς ννης σκιρτσαν, σν τ πιστ ωακεμ, νοητς πρς στασιν συνλθωμεν, κα τος πρρω καλσωμεν, λγοντες· Το κσμου νν νκλησις, ξ κρπου γαστρς νεβλστησεν, θεα πλη, κα Μτηρ τς ντως ζως.
Συναξάριον.
Τ Ζ’ το ατο μηνς, Μνμη το γου Μρτυρος Σζοντος.
Στχοι
ντεχε Σζων σματος πρς ακας,
Πρς τν μνον σζοντα τν ψυχν βλπων.
βδομτη Σζων θνε, τυπτμενος χρα λαμπρν.
Τ ατ μρ, Μνμη τν γων ποστλων Εὐόδου κα νησιφρου.
γιος Εψχιος ξφει τελειοται.
Στχοι
Εψυχος Εψχιος ν πρς τ ξφος,
Χαρων τι πλσαντι τν ψυχν θει.
Τ ατ μρ, ορτζεται κομησις το σου Λουκ, το τς Λυκανων παρχας, τρτου δ γουμνου τς Μονς το Σωτρος, τς πιλεγομνης Βαθος Ῥύακος.
Τας τν σν γων πρεσβεαις, Θες, λησον μς. μν.
Τς Θεοτκου

δ ζ’
Οκ λτρευσαν.
ωακεμ τε κα ννα μακαρζονται, ποκυσαντες, τν μακαραν σαφς, γνν Θεομτορα, Λγον κυσασαν, τν μακριον, τν μακαρους παντας, τος πιστος ποτελοντα.
Δρον τμιον κτσαντ σε πναγνε, ο σο γενντορες, τν συλλαβοσαν Θεν, τν καταπλουτσαντα, δωρεας κρεττοσι, τος κραυγζοντας· τν Πατρων Κριος, κα Θες ελογητς ε.
Ο μαστο σου πρ ονον γαθτατοι, ννα Θεκλητε, τι μαστος γαθος, τν τν γαθτατον Λγον θηλσασαν, σ θλασας, τν χορηγν το γλακτος, κα πνος τροφα πσης.
Σκρτα κροε τν κινραν σου θεπνευστε, Δαυδ κα χρευε· κιβωτς γρ δο, ν πλαι προγγειλας, κ στειρευοσης γαστρς, προελλυθε, τ βασιλε τς κτσεως, κα Θε τετηρημν.
Το γου.
ν τ καμνῳ.
ν τ καμν, τν λγεινν βασνων Μρτυς βληθες, δρσον κ Θεο δξω πομονς, εχαρστως τε κραγαζες· Ελογημνος ε, ν τ να τς δξης σου Κριε.
κλαμπροτραν, παντς χρυσου χων ψυχν, θσαι χρυσοτεκτ Μρτυς Θε, κα ψχ ο προρησαι· σεαυτν θυσαν δ, εωδεσττην Θε τθυκας.
Ποιμν μγας, ποιμνα ντα προβτων σε, Μρτυς ς ρνον μωμον, τ ατο πλανε πομν συνταξε, λκοις νλωτον, τος νοητος σε δεξας πανεφημε.
Θεοτοκον.
Τ το ψστου, γιασμνον θεoν σκνωμα χαρε· δι σο γρ δδοται χαρ, Θεοτκε τος κραυγζουσιν. Ελογημνη σ ν γυναιξν, πρχεις Πανμωμε.
Τς Θεοτκου.
δ η’
Παδας εαγες.
Κινσωμεν γλτταν μνδας, τ θεον γενθλιον γεραροντες, τς τν περμνητον, Λγον κα πρθεον, σωματωσσης Πνεματι, κα νακρξωμεν· τν Κριον μνετε τ ργα, κα περυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.
Ο θεοι σκιρτσατε Προφται, τιμντες Παρθνου τ γενθλιον· ατη γρ πλρωσε, πντα τ κηργματα, τν φ' μν δηλομενον ποκυσασα, Χριστν τν το παντς Βασιλα, ν περυψομεν ες πντας τος αἰῶνας.
ξατε τ ρη εφροσνην, πστολοι Μρτυρες χορεσατε, σιοι κα Δκαιοι, νν γαλλισθητε, τ γενεθλίῳ σμερον τς το Κυρου Μητρς, τν Κριον μνετε βοντες, κα περυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.
νθησε τ μλον τ εὐῶδες, τ ῥόδον τ θεον πεφανρωται, κα κατευωδασε, σμερον τ πρατα, κα τ δυσδες παυσε, τς μαρτας μν, Πναγνος κα Μτηρ το Λγου, ν περυψομεν ες πντας τος αἰῶνας.
Στειρεουσα φσις τν νθρπων, σεπτν χαρισμτων θεου Πνεματος, σμερον εφρνθητι, στερας τν Θεπαιδα, ποτεχθεσαν βλπουσα κα ναβησον· τν Κριον μνετε τ ργα, κα περυψοτε ες πντας τος αἰῶνας.
Το γου.
Χερας κπετσας.
Χερα χρυσοτεκτου φελν, σοφ δρματος, πνησι δδωκας, τν δαπνητον νδοξε, σεαυτ περιποιομενος, το μαρτυρου ληθς, πλοτον οδιμε· Ελογετε κρζων, τ ργα Κυρου τν Κριον.
Σαρκ τ σρκ συμπλακες, τ συμμαχα Χριστο, τοτον κατβαλες, βραβεον· θεν σοι νδοξε, τν θαυμτων τν νργειαν, ατς παρσχετο, πρς ν χαρων κραγαζες· Ελογετε, πντα τ ργα Κυρου τν Κριον.
νοξας πλρωσας σαυτο, τ στμα Πνεματος, Σζων πανεφημε· χθρν δ στματα πλησας, βλασφημοντων τν ποισαντα, πσης ασχνης, κα Χριστ χαρων κραυγαζες· Ελογετε, πντα τ ργα Κυρου τν Κριον.
Θεοτοκον.
Σ μνη ν πσαις γενεας, Παρθνε χραντε, Μτηρ δεχθης Θεο, σ τς Θετητος γγονας, νδιατημα πανμωμε, μ φλογισθεσα τ πυρ, το προστου φωτς· θεν πντες, σ ελογομεν Μαρα Θενυμφε.
Ερμς.
Χερας κπετσας Δανιλ, λεντων χσματα, ν λκκ φραξε πυρς δ δναμιν σβεσαν, ρετν περιζωσμενοι, ο εσεβεας ραστα, Παδες κραυγζοντες· Ελογετε, πντα τ ργα Κυρου τν Κριον.
Τς Θεοτκου.
δ θ’
πας γηγενς.
δε το Θεο, τπος γιος προφανς δδεικται, πλις περδοξος, το Βασιλως νκοδμηται, φωταυγς Παρδεισος, φαιδρς ξνθησε, Παραδεσου, πρξενος πρχουσα, πρς Θεν τε νθρπων οκεωσις.
φθη λαμπς, λυχνα τε σμερον, χρυσαυγζουσα, φς τ προαινιον, ν οκσαν, τος ν νυκτ τν δεινν, καταφωτσει πασει τε, τς θεας χλν, κα μρας, πντας περγσεται, κοινωνος ληθς δι πστεως.
Σμερον γ, χορεει· τν νον γρ, ορανν βλεψε, Θεο τν τερπντατον, ποτεχθντα· ν οκσας σαρκ, τν ορανν πκεινα, ναβιβσει βροτος, κα θεσει, πντας γαθτητι· ν μνοντες πιστς μεγαλνομεν.

περικαλς, δυς νεβλστησεν, ννα κα ωακεμ, δμαλιν τν σπιλον, ξ ο μσχος σιτευτς προελθν, πρ το κσμου τθυται, αρων τ πτασματα, τν νθρπων, τς προσαγομνας τε, καταπαων θυσας τος δαμοσι.
Φτισον μς, τ φς κυσασα τος τν φωσφρον σου, γννησιν ν Πνεματι, Θεογενντορ πανηγυρζοντας, κα το φωτς το μλλοντος, δεξον γν κοινωνος, κα ερνην, βρβευσον κα λτρωσιν, τν δεινν μητρικας κεσαις σου.
Το γου.
Λθος χειρτμητος.
Λθος κλεκτς νεδεχθης, Χριστο το κρογωνιαου, Μρτυς κυλιμενος ν γ, κα τ τς πλνης λων χρωμα· τς τν πιστν καρδας δ, δραιοτρας ργαζμενος.
εθρν σε ζως κεκτημνην, το Χριστο νν κκλησα, αμασιν ς νμασι τος σος, καταρδευθεσα Μρτυς τν θλων σου, κα τν θαυμτων πντοτε, τ επρεπείᾳ ραζεται.
Ερες μοιβν τν γνων, κα τν θαυμτων σου θεφρον, τν τν ορανν βασιλεαν, ν τν πστει πιτελοντων σου, τ ερν μνημσυνον, Σζων μνημνευε πανεφημε.
Θεοτοκον.
Σειρς τν μν νν πταισμτων, λσον Παρθνε Θεοτκε, τς εσπλαγχνας τν πηγν, τεκοσα μνη θεοχαρτωτε· κα θυμηδας μπλησον, πως ξως μεγαλνω σε.
Ερμς.
Λθος χειρτμητος ρους, ξ λαξετου σου Παρθνε, κρογωνιαος τμθη, Χριστς συνψας τς διεστσας φσεις· δι παγαλλμενοι, σ Θεοτκε μεγαλνομεν.
ξαποστειλριον το Μρτυρος.
Γυνακες κουτσθητε.
Τ πλ το τιμου σου, Σταυρο θωρακισμενος, θλοφρος σου Λγε, τς ναντας δυνμεις, στερρς περενκησε, κα τος τυρννους σχυνε, κα πρ σο νθλησε, κα σο Χριστ μου παντναξ, συμβασιλεει παστως.
Τς Θεοτκου.
Τος μαθητας συνλθωμεν.
γλλου κτσις πασα, τν χαρν ασθομνη, ξ ννης τς θεφρονος, τις λγεται Χρις, ωακεμ τε το θεου, τκτεσθαι παρ᾿ λπδα, Μαραν τν πανχραντον κα γνν Θεοτκον· ς καρπς, σωτηρα γγονε τος νθρποις, Χριστς σαρκωθες Θες, ξ ατς πορρτως.
Ες τν Στχον τν Aνων, Στιχηρ Προσμοια.
χος β’
Οκος το φραθᾶ.
Δετε ο ξ δμ, τν κ Δαυδ φυεσαν, κα τν Χριστν τεκοσαν, μνσωμεν Παρθνον, Μαραν τν πανχραντον.

Στχ. κουσον, θγατερ, κα δε, κα κλνον τ ος σου, κα πιλθου το λαο σου, κα το οκου το πατρς σου, κα πιθυμσει Βασιλες το κλλους σου.
Ανον τ λυτρωτ, προσξωμεν Κυρίῳ, τ κ τς στερας δντι, μν τν Θετοκον, κα μνην ειπρθενον.
Στιχ. Τ πρσωπν σου λιτανεσουσιν ο πλοσιοι το λαο.
Σμερον χαρ, πσης τς οκουμνης, στειρωτικς κ μτρας, γεννται παραδξως, Μτηρ το Κυρου μου.
Δξα... Κα νν... χος β’
προορισθεσα παντνασσα Θεο κατοικητριον, ξ κρπου σμερον νηδος προκται, τς ννης γλαϊσμνης, τς ϊδου οσας τ θεον τμενος· δι᾿ ς ταμς δης καταπεπτηται, κα παγγεν Εα ν σφαλε ζω εσοικζεται· τατ παξως κβοσωμεν, Μακαρα σ ν γυναιξ, κα καρπς τς κοιλας σου ελογημνος.
Κα τ λοιπ, ς σνηθες, κα πλυσις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου